Column: Achterstand

Column: Achterstand

COLUMN – Veel burgemeesters luiden de noodklok omdat de problemen in de achterstandswijken van grote en middelgrote steden oplopen. Onder meer huiselijk geweld, armoede en onderwijsachterstand nemen exponentieel toe.

Aan het begin van de coronacrisis was men al bang dat dit soort wijken en zijn inwoners de dupe zouden worden van de financiële en sociale gevolgen die de coronacrisis met zich meebrengt. Er is toen ook in verschillende programma’s op televisie, radio en op internet opgeroepen hier iets aan te doen. Zeker als het over financiële zaken ging, werd dat toen weggewuifd als onbelangrijk of een zorg voor later. Ook vond men toen dat er op de zaken vooruit gelopen werd, herinner ik me.

Nu zitten ze dus met de gebakken peren en ik vind dat hartstikke triest voor iedereen die hierdoor getroffen is. Ik begrijp ook wel dat de regering iets anders aan het hoofd heeft gehad, maar ook het oplossen of zelfs voorkomen van zo’n ramp hoort wat mij betreft ook bij het crisismanagement waar de afgelopen tijd zoveel over gesproken is. Dit is overigens gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ze hebben zich wellicht teveel op één doel gefocust (corona onder controle krijgen), maar om nu hier verkondigen dat dit volledig fout is, voelt ook niet juist. Ik ben nog steeds in de veronderstelling dat de regering het beste heeft gedaan wat ze konden doen. Dat doen ze mijns inziens mij nog steeds.

Maar wat willen ze eraan gaan doen? De burgemeesters die zorgen hebben, stelden meerdere dingen voor. De twee belangrijkste: ze willen zomerscholen openen om zo de onderwijsachterstand wat weg te werken. Daarnaast willen ze meer activiteiten voor jongeren in de wijk organiseren. Waarschijnlijk om te voorkomen dat ze de godganse dag thuis zitten en zo dus constant op de lip van de andere huisgenoten zitten, met alle gevolgen van dien.

Maar wat ze er ook aan gaan doen: één ding valt me in het bijzonder enorm op. De geschiedenis herhaalt zich wat betreft pandemieën, wij zijn niet bepaald de eerste generatie die dit meemaakt. Maar de herhaling zit ‘m niet alleen in het feit dat er veel mensen ziek worden, maar ook in de gevolgen van zo’n ramp. De armere mensen zijn er altijd de dupe van. Het is schrijnend om te zien dat we het wel weten, omdat het dus niet de eerste keer is, maar dat we er keer op keer niet snel tegen optreden. Vroeger was staatsgeld een groot probleem, maar in deze rijke tijden toch niet meer? Zou het, door het ‘luiden van de noodklok’, toch een groot besefmoment zijn geweest deze keer? Ik hoop het.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Bas van der Heide. Bas is voornamelijk actief als artiest in Groningen en omgeving. Via zijn website kun je meer over hem lezen. Zijn columns verschijnen ook op anti-influencer.net.

Foto: Bas van der Heide