Column: Akkoord?

Column: Akkoord?

COLUMN – Heeft u dat filmpje van die instortende windmolen gezien? Waarschijnlijk viel er een bouwhelm op een verkeerd knopje. 

Er zijn geen slachtoffers gevallen, dus dan mag er om gelachen worden toch? Maar waar windmolens verdwijnen, moeten er ook weer nieuwe verschijnen. Eigenlijk moeten er steeds meer bij.

Zo ook enkele kilometers verderop, in Delfzijl. Daar heeft men het plan opgevat om windmolens te gaan plaatsen op de zeedijk, aldus een artikel in Dagblad van het Noorden deze week. Voor de beeldvorming is het handig om daarbij te vermelden dat dit gebied is aangewezen als Werelderfgoed (Waddenzee) en dat de beoogde turbines honderd meter hoog moeten worden. U wilt dus vast begrijpen dat niet iedereen het daarmee eens is. Behalve dan het Waterschap Hunze en Aa’s. Zij hebben lachend toegezegd dat men gebruik mag maken van hun land en dat de molens dus geplaatst mogen worden, mits energiebedrijf RWE bevestigd dat ze rekening houdt met de bezwaren die er spelen. Zo’n krabbeltje is snel gezet. Gaat dit ook echt gebeuren?

Milieu- en natuurorganisaties hebben de gemeente Eemsdelta al voorzien van adviezen. Volgens organisatie het Groninger Landschap is het plan überhaupt gedoemd te mislukken, als er zovelen tegen zijn. De volgende partijen die er hoe dan ook mee moeten instemmen zijn diezelfde gemeente Eemsdelta en de provincie Groningen. Als zij akkoord gaan, is het hek van de dam, want dan gaat RWE direct vergunningen aanvragen met alle gevolgen van dien. De milieuorganisaties gaan dan rechtszaken tegen dit plan aanspannen, maar dat zorgt voor veel gedoe. Het levert ‘negatieve energie’, volgens het Groninger Landschap. En die windmolens moeten geen negatieve energie, maar juist groene energie opleveren, toch?

Er kunnen nu dus twee dingen gebeuren. Ze komen er niet of ze gaan een poging doen om de molens wel te plaatsen. In dat laatste geval gaat er weer iets mis. Iets dat de laatste jaren bij vele gemeenten en overheidsinstellingen misgaat. Er wordt niet geluisterd. En dan kan het net zo uit de hand lopen als in Meeden (een dorpje in Oost-Groningen). Op de achterlanden aldaar verrijzen op dit moment zevenentwintig windmolens van ieder honderd meter hoog. Vele daarbij gemaakte afspraken werden niet nagekomen. En zo hoor je met regelmaat dat overheidsinstellingen tekortschieten in het communiceren met bewoners of belanghebbenden. En juist dat is in deze digitale tijd extra belangrijk. Geen luisterend computer-oor, maar een echte, van vlees en bloed. Waarom is dat zo moeilijk?

Overigens ben ik niet tegen windmolens. Maar nog meer voorstander ben ik van zonneparken. Waarom kunnen deze niet op de dijk worden gelegd? Geen horizonvervuiling en dubbele winst. Als we de klimaatexperts moeten geloven verandert de hele Nederlandse kust de komende decennia in een soort Benidorm. Weinig wind, maar zon te over. Ik zou het wel weten.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Bas van der Heide. Bas is voornamelijk actief als artiest in Groningen en omgeving. Via zijn website kun je meer over hem lezen. Daar verschijnen ook meer columns van zijn hand.

Foto: Bas van der Heide