Column: Een kat in het nauw…

Column: Een kat in het nauw…

Weet u nog? Maart dit jaar. De coronacrisis begon en iedereen was bang. Toch was er hierdoor ook saamhorigheid. Veel mensen spraken de hoop uit dat corona de wereld wat betreft eensgezindheid voorgoed zou veranderen. En veranderen deed het. Er is meer individualiteit dan ooit en het uitspreken van de eigen waarheid viert hoogtij.

Normaal gesproken laat ik de complotdenkers aan me voorbij gaan. Je doet er toch niets aan en het lost zich vast vanzelf weer op. Maar het nieuws dat die goeie ouwe NOS haar logo van de auto’s moet halen omdat medewerkers systematisch vernederd en uitgescholden worden als ze op locatie aan het werk zijn, deed mijn wenkbrauwen op z’n zachts gezegd fronsen. Het gevoel van vrijheid is een bepaalde groep naar de bol gestegen en dit wordt in rap tempo erger en erger. We zijn in Nederland vijfenzeventig jaar lang vrijgelaten, we mochten doen wat we wilden en we vierden het leven. Nu zijn we in de penibele situatie beland dat de overheid de teugels iets moet aantrekken en dat ziet een deel als vrijheidsberoving.

Maar waarom wordt de NOS bedreigd? Omdat haar journalistieke objectiviteit in twijfel wordt getrokken door deze veelal agressieve medeburgers. Hun argumenten komen over het algemeen op hetzelfde neer: de staat is ons langzaam aan het hersenspoelen en wil onze vrijheid aan banden leggen. Het coronavirus komt het Kabinet goed van pas, want dat kan ze gebruiken om hiermee een begin te maken. De complotdenkers vinden dat we langzaamaan in een dictatuur terecht komen. Een eigen mening is goed. Daarom zie ik dit als lariekoek. Als je dit denkt neem je mensen die echt in een dictatuur geleefd hebben totaal niet serieus. De moderne West-Europeaan heeft er geen idee van hoe dit echt voelt.

Naar aanleiding van deze gebeurtenissen las ik vervolgens in de Volkskrant een interview met een Britse econoom. Hij vertelde hoe de buitenlandse pers (in dit geval die van Groot-Brittannië) werkt. Zij uit veel meer kritiek op de overheid en op de fouten die zij maakt. What the hell happened? zijn volgens deze man veel voorkomende krantentitels. In zulke artikelen wordt het falen van de overheid dan uitvoerig beschreven. De Nederlandse pers is in vergelijking daarmee wel erg lief voor de Nederlandse staat. Dat is normaal gesproken niet zo erg, maar in een crisissituatie zou er meer druk op de overheid moeten worden uitgeoefend, zegt die Brit. Daar zit iets in.

Natuurlijk is dit geen reden om geweld te gebruiken. Als iemand gaat slaan en schoppen, is dit volgens mij een vorm van machteloosheid. Eigenlijk is het heel sneu. Konden we deze mensen maar bijbrengen dat ze echt niet alles in twijfel hoeven trekken. En dat de meeste mensen, hoe raar de wereld ook is, het goed bedoelen. Hoe krijgen we deze bange mensen weer aan het luisteren?

Over de auteur

Deze column is geschreven door Bas van der Heide. Bas is voornamelijk actief als artiest in Groningen en omgeving. Via zijn website kun je meer over hem lezen. Zijn columns verschijnen ook op anti-influencer.net.

Foto: Bas van der Heide