Column: Spaar je energie

Column: Spaar je energie

COLUMN – Een ringtone moet een beetje leuk zijn. Niet eentje die standaard op je telefoon zit. Die zijn te eenvoudig. Een ringtone moet een beetje verrassen.

Nadeel is wel dat je, zeker bij Apple, drie dagdelen bezig bent met het installeren van je eigen gekozen ringtone. Nadien kan ik mij amper inhouden om mijn telefoon van een flatgebouw van tien hoog naar beneden te mieteren. Hoe dan ook: mijn ringtone is My Favorite Things uit The Sound of Music. En dan natuurlijk niet die melige en weeë versie die Julie Andrews in een Oostenrijks bed met Oostenrijkse kinderen zong. Nee, mijn ringtone is My Favorite Things in de versie van John Coltrane. Jazzy, grappig, relaxed en bovenal instrumentaal. Dus geen gezang door de toch mooie compositie.

Ik word blij van mijn ringtone. Het is een aanrader om een ringtone te kiezen waar je blij van wordt. Het lachen vergaat mij echter meestal na luttele seconden. Ik word namelijk om de haverklap gebeld door energiebedrijven. Althans, ze noemen zich bedrijven, maar eigenlijk mag het die naam niet hebben. Oplichters zijn het. Ik word gebeld omdat ik een eigen onderneming heb. Daarom denkt men waarschijnlijk dat ik in een enorm bedrijfspand zit. Grappig wel, want ik opereer gewoon vanuit mijn zolderkamertje die ik ook met een dynamo en een hometrainer nog wel warm zou kunnen houden.

Mijn telefoon ging laatst weer eens en ik zag een nummer uit Utrecht. Daar ken ik niemand, dus neem ik ‘m niet aan en laat mijn ringtone volledig uitspelen. Mijn onderneming bestaat inmiddels vier jaar, dus leer mij die bedrijven kennen. Maar ze hadden me toch weer tuk. Ze belden nog een keer! Daardoor dacht ik dat het toch ‘weleens wat zou kunnen zijn, een kans’ en daarom nam ik in al mijn domheid de telefoon op.

En dan begint het hele riedeltje weer. “Met Bas van der Heide…”, zei ik hoopvol. “Ja, dag mevrouw Van der Heide! U zult het niet geloven, maar we hebben een fantastische aanbieding voor u”. Als ik dat hoor, heb ik alweer gegeten en gedronken. Voorheen riep ik dan altijd woest dat ik eiste dat ze me nu uit hun register zouden halen en dat ze hartstikke strafbaar waren en dat ze een echte baan moesten gaan zoeken en… Dat laatste vond ik toch wat sneu. Die mensen zitten daar natuurlijk ook niet voor hun lol, denk ik. Hoop ik. Dus dat roep ik niet meer. Ik geef gewoon direct een enorme tik op het rode hoorntje. Weg gesprek. Dan nog suddert in mijn hoofd de vraag of dat niet heel onaardig was. Maar ja, anders had ik met een energiecontract gezeten dat ik helemaal niet nodig heb…

U leest, het houdt me lekker bezig. Misschien ga ik er op een dag gewoon op in. Dat ik zo’n contract aanneem. Zouden ze dan ook verbaasd zijn? Iedereen die ik ken poeiert die lui af. Ik ben benieuwd of ze weten wat ze moeten doen als ze ineens een contract moeten afsluiten. Wel een duur grapje voor mezelf, maar ik zou het best willen proberen. Maar dan doe ik ook net of ik een groot bedrijf ben. En dan zet ik ze tijdens het afsluiten van het contract nog even in de wacht. Om de spanning voor ze op te bouwen en om met een collega te kunnen overleggen wat ze in godsnaam moeten doen. Welk muziekje zal ik daarvoor gebruiken? My Favourite Things van John Coltrane in ieder geval niet. Dan wordt het nog een lolletje voor ze ook.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Bas van der Heide. Bas is voornamelijk actief als artiest in Groningen en omgeving. Via zijn website kun je meer over hem lezen. Zijn columns verschijnen ook op anti-influencer.net.

Foto: Bas van der Heide