Als er bij het inchecken een fles champagne op tafel staat dan weet je dat je in het hogere segment zit.
Ik word op de een of andere manier altijd erg ongemakkelijk van luxe, maar als het in je schoot wordt geworpen wijs je het natuurlijk niet af. Dus zat ik ineens in een 6-persoons bungalow op een vakantiepark in Nooitgedacht. Nooit gedacht nee, dat ik dáár ooit nog zou komen.
Luxe in zijn meest pure vorm, al zullen ze er in Dubai vermoedelijk om moeten lachen – en ik lach op mijn beurt dan weer om Dubai, want ook met duizend hypermoderne wolkenkrabbers kun je nog steeds kapot worden geschoten door een stuk Iraans schroot. Succes daar.
Officieel is het een Landal-park, maar het lijkt in niets op de andere Landal-parken die ik ooit bezocht.
Ook bij een Peugeot-dealer verkopen ze soms een Ferrari. Zoiets.
Bollo, de bruine mascottebeer, was in de verste verte niet te bekennen. Verbannen? Te smoezelig? Bollo had er best mogen zijn, dacht ik nog, maar dan wel met stropdas in plaats van dat geelgroene scoutingpak.
Een paar uur na aankomst ging de telefoon. Of alles naar wens was. Luxe, ja, daar hoort het oppijpen van gasten natuurlijk ook bij. Tijdens dat telefoontje bekroop mij de vreemde gedachte: ik hoor hier niet.
Ach ja, hoe luxe ook: overal heb je aso’s. In dit geval in de vorm van de buurman, een Belg met een witte Mercedes, die hij (of zij?) demonstratief op de oprit – die geen oprit was – had geparkeerd. Zowel op de aankomst- als vertrekdag.
Negatieve reviews? Ja, die waren er ook. Ik kon me er niets bij voorstellen, maar las toch verhalen van gasten die mij voor waren gegaan en klaagden over slaapkamers vol spinnen en krakende bedden. U en ik weten allebei waarom die bedden zijn gaan kraken. Onder het genot van een Stella Artois, met de sfeerhaard aan, las ik teksten als NOOIT MEER HOF VAN SAKSEN!! en VEEL TE DUUR, AFZETTERIJ! Ik maakte me intussen op voor een avondje sauna, want ja, die was er ook, net als een royale jacuzzi. Dichter bij Dubai kon ik niet komen. Er hoefde alleen nog maar een of ander onderdanig kamermeisje binnen te komen met wat vochtige doekjes.
In de afhaalruimte van het snackpoint kwam een vrouw al bellend binnen. Ook tijdens het bestellen bleef ze bellen, de persoon aan de andere kant van de lijn wilde iets dat er niet was. “Nee Dikkie, schat, ze hebben hier geen bamischijf”, zei de vrouw op een zeker moment.
Het is onvoorstelbaar hoe snel een Ferrari een Fiat kan worden.
Foto: Pixabay (Pexels)
