Mensen verlangen nou eenmaal terug naar vroeger, dus Hyves is weer tot leven gewekt.
Nou nog MSN en Cu2 en de nostalgie is compleet. Lekker een beetje dom chatten en vragenlijsten invullen die kant noch wal raken. Sex of drank? Saus: erop of ernaast? Man, wat hebben we een tijd verkwanseld aan dit soort ongein. We wisten niet beter, laten we het daar op houden. In de verte hoor ik weer het gereformeerde stemgeluid van Jan Peter Balkenende. Gezwets over normen en waarden en iets met een VOC-mentaliteit. AI bestond nog niet en Marco Borsato werd gezien als ideale schoonzoon. Michael Jackson, R. Kelly en Ali B. stonden nog stevig op hun voetstuk. Van woke had nog nooit iemand gehoord, net als stroopwafelpiet – en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Een geweldige tijd was het, die Hyves-tijd. Ik ben geneigd om te denken dat het toen allemaal beter was. Rustiger, zachter. Minder gejaagd. Verslavend was het toen ook al (wie zou er nu weer online zijn?!), maar ook beter te doseren. Met de introductie van de smartphone en allerhande schijtlollige apps hebben we onze concentratie te grabbel gegooid. Ieder moment van de dag, elke seconde, kan er iets binnenkomen wat ik misschien wil zien. Misschien ook niet, maar om daar achter te komen zal ik toch moeten kijken. En weg is de aandacht… Ook terwijl ik deze column typ hoor ik WhatsApp-geluiden. Ik kan de neiging om mijn telefoon te pakken nog onderdrukken. Nóg wel.
Ik las enige tijd terug een artikel over een man/jongen die bewust smartphone-vrij leeft. Ik ben daar oprecht jaloers op. Maar Derek, dat kun jij toch ook prima doen? Nee, dat kan dus niet. Want ga maar na hoe beperkt en klein je wereld dan zou worden. In mijn geval zou het sowieso betekenen dat het contact met mijn ouders onder druk komt te staan.
Dus nee, ik word niet per se blij van deze (digitale) tijd en vroeger was het gevoelsmatig beter. Vriendelijker, ook. Er was nog geen sprake van een groot meningencircus en dingen konden wel eens over het randje gaan, maar de ophef duurde nooit lang. Ik bedoel: ik heb altijd erg moeten lachen om het begrip breezerslet. Deze term heeft zelfs De Dikke Van Dale gehaald. Stel dat dit woord nu weer gebruikt zou worden… Dan kun je de volle talkshowtafels wel uittekenen. Hele legers feministen komen er dan ineens uit allerlei hoeken en gaten om ons – ongevraagd – wat burgerlijk fatsoen bij te brengen.
Nee, doe dan maar weer die dansende banaan.
Foto: Pixabay (Pexels)
