Column: Moedige Mensjes

Column: Moedige Mensjes

Wij beschikten vroeger thuis niet over een badkamer. Vader zette een teil op de houten keukenvloer en gooide die vol met ketels warm en koud water. Mijn moeder rolde een mouw op van haar blouse en voelde met het puntje van haar elleboog de temperatuur. Dan stak ze haar hand in een washandje en wreef daarmee over mijn rug. De strijd om schoon te worden was begonnen.

In het Prinses Máxima Centrum vechten moedige mensjes iedere dag om schoon te worden. Ze vechten samen met hun ouders tegen een onzichtbare vijand. Ze willen schoon zijn van kanker. Het PMC is het grootste kinderkankercentrum van Europa en telt 87 kamers voor de patiëntjes en hun ouders. Er kunnen ongeveer 900 kinderen in behandeling zijn. Kanker is na ongelukken nog steeds de meest voorkomende doodsoorzaak onder kinderen. Maar liefst 300.000 kinderen wereldwijd krijgen jaarlijks kanker. In Nederland zijn dat er ruim 600 per jaar. Iedere maand overlijden er zo’n 7 kinderen aan deze ziekte.

Het leven is oneerlijk. Het leven houdt geen rekening met leeftijd. Timo is een peuter met kanker. Ook de ouders van Timo leven met zijn kanker. Soms zitten ze op hun knieën en slaan van onmacht met hun vuisten op de grond als het chemogif alles verwoest in dat kleine lichaampje. Hoe onrechtvaardig is kanker bij een mannetje van drie.

De jonge oude mensjes van het PMC. Het leven betekent hier overleven. Iedere dag opnieuw. Met prikken, scans, operaties en uitvallende haren. Hoeveel kunnen deze lichaampjes nog hebben. Hoe weerbaar zijn deze mensjes tegen misselijkmakende chemokuren.

Een lichtpuntje tijdens de zware onderzoeken en behandelingen is de kanjerketting. Bij de eerste diagnose krijgt het kind een koordje met een anker (teken van hoop) en letterkralen met zijn of haar naam. Daarna komt er na iedere behandeling een nieuwe kraal bij. Elke kraal heeft z’n eigen betekenis. Aan het einde is de kanjerketting een tastbare herinnering aan een ingrijpende periode.

Volgens KiKa is leukemie de meest voorkomende vorm van kinderkanker in Nederland. Ook niertumor, neuroblastoom en hersentumor komt veel voor. De behandelingen duren soms jaren waardoor het leven van de kinderen, het gezin, maar ook van familie en vrienden de hele tijd op z’n kop staat. Het blijft een beangstigende periode die veel impact heeft op alle betrokkenen.

Jessica Whelan had neuroblastoom. Haar vader Andy, amateurfotograaf, maakte een foto van zijn lijdende dochter. Het staat symbool voor een gruwelijke ziekte. De avond voor haar overlijden heeft Andy haar lang geknuffeld en gekust en haar verteld dat zij haar ogen mocht sluiten. Jessica is in het bijzijn van haar ouders op een vroege zondagmorgen rustig ingeslapen.

Misschien kunnen we een deal sluiten met de hemel. Als God tenminste opendoet. Hoeveel beren en bloemen zou het kosten om die kinderen terug te brengen bij hun ouders.

De moedige mensjes van het PMC leren ons dat het leven niet vanzelfsprekend is. Dat we de mooie momenten moeten koesteren. Wij. Samen met elkaar. Omdat we ons soms niet genoeg beseffen wat een voorrecht het is om te leven in een gezond lichaam. Dat geld een belangrijke bijzaak is. Maar dat geluk soms heel eenvoudig zit in een teil met water en het over je rug wrijven van een washandje met daarin de hand van je moeder.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Ronny Lammers. Ronny schrijft elke zondag een spraakmakende column waarbij hij geen blad voor de mond neemt. Ronny is eigenaar/coach van ITP Institute Tennis Promotion en traint met zijn team alle niveau’s in het noorden van Nederland.

Foto: Ronny Lammers