Column: Offer

Column: Offer

COLUMN – Ik hou meer van dieren dan van mensen. En als je om je heen kijkt is dat niet moeilijk te begrijpen. Mensen stellen zich vaak boven dieren. Terwijl de mens zelf de gekste diersoort op aarde is. Dieren moorden niet met voorbedachte rade. Wij wel. Elke dag doden we in Nederland 1.7 miljoen dieren.

“De beschaving van een samenleving valt af te meten aan de wijze waarop ze omgaat met dieren”, aldus Indiaas politicus Mahatma Gandhi. Ik stel dus vast dat de wereld knettergek is. In Spanje laat men een stier vechten tegen mannen met lansen, zwaarden, dolken en pieken die van weerhaken zijn voorzien. Ach, we zijn gek op pijn en bloedverlies. In Turkije gooien ze ezels van rotsen als dank voor bewezen diensten en in Dhaka de hoofdstad van Bangladesh kleuren de straten rood door rivieren van bloed van de Eid-al-Adha. Geen geld voor een schaap doet veel Bengalesen grijpen naar hun huisdier. Hun trouwe metgezel wordt geofferd voor het huis. De geloofswaanzin ten top.

We hebben er drie dagen offerfeest opzitten. Ooit offerde profeet Ibrahim z’n zoon aan Allah. Bijna. Allah bleek een goeie pik. Op het allerlaatste moment mocht het ook een ram zijn. Ja, dan heb je mazzel. Maar niet voor die andere 40.000 schapen, lammeren en runderen. Keeltje doorsnijden. Aan de poten ophangen. Langzaam laten doodbloeden en laten spartelen. Even wat Arabische en Hebreeuwse leuzen mompelen. Beestje dood en je kan vroom verder, jezelf eerlijk en oprecht in de spiegel aankijken. Want Allah is de enige waarheid, nietwaar?

Je zult maar schapie schapie zijn op een kinderboerderij. Je zou maar wat graag willen ruilen met dat varken. Voor je het weet komt er een busje met buitenlands kenteken voorrijden met schichtig om zich heen kijkende baardmannen. Als ze je hebben ingeladen word je ergens op drie hoog achter een verweerd douchegordijn gezet. Ze pakken een drilboor van Hornbach, maar de prutsers hebben meer ruimte nodig. Daar op het balkon lukt het ze om een pinpistool tegen je kop te zetten. En de kindertjes maar kijken vanaf de speelplaats…

En wij zwijgen. Nederlandse tolerantie heet dat. Ik noem het pure lafheid. We worden geregeerd door zandhappende geloofsgekkies en onze politici hebben last van slappe knieën. Die hoor ik toch echt roepen dat dierenwelzijn boven religie behoort te staan.

‘Offerfeest’, laat dat eens lekker op je inwerken. In 1969 liepen we op de maan. In 2023 hebben we het over wel/niet verdoofd slachten. En is Vega halalvlees geen oplossing? Of offer gewoon een vegaburger…

“Vlak voordat Abraham zijn zoon wilde offeren, verscheen de Engel des Heeren. Deze vertelde Abraham dat hij de beproeving had doorstaan. “Strek uw hand niet uit aan den jongen, nu weet ik dat gij God vrezende zijt en uw zoon mij niet hebt onthouden”. Toen hief Abraham zijn ogen op en zag een ram in de verwarde struiken vast met zijn hoornen. Hij nam dien ram en brandofferde hem in zijn zoons plaats”.

Door dit geschrift uit Genesis 22 verliezen miljoenen dieren het leven. Zonder verdoving. Met de kop naar Mekka. Dieren. Gods eigen schepping. Het enige wat rest om het offeren te stoppen is te geloven in een wonder. Een Godswonder.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Ronny Lammers. Ronny schrijft elke zondag een spraakmakende column waarbij hij geen blad voor de mond neemt. Ronny is eigenaar/coach van ITP Institute Tennis Promotion en traint met zijn team alle niveau’s in het noorden van Nederland.

Foto: Ronny Lammers