Column: 4 januari

Column: 4 januari

COLUMN – Dat we 2020 niet ongeschonden door zouden komen werd in huize Hogeweg al op 4 januari pijnlijk duidelijk.

Die zondagavond, 4 januari 2020, zat ik achter de laptop aan de eetkamertafel, toen de telefoon ging. Het was mijn vriendin. Ze had die dag met een paar vriendinnen afgesproken in Zwolle en was onderweg naar huis. Onze auto had de dag doorgebracht op Carpoolplaats Assen-Noord, pal naast de afrit van de A28 – vanaf die plek was de reis verder gegaan met de auto van een van de vriendinnen, die in Assen woont.

Ik werd dus gebeld door mijn vriendin. Ze stond bij een tankstation in Tynaarlo, en dat was op zijn zachtst gezegd opmerkelijk, aangezien ik de auto die ochtend nog had volgegooid. Met een volle tank waren we wel eens van Groningen naar Luik gereden – zwaarbeladen. De afstand van Groningen naar Assen bedraagt slechts dertig kilometer.

Mijn vriendin stond bij Tankstation Plantinga. Onder de auto lag een zwarte plas brandstof. Er had blijkbaar nét voldoende benzine in de tank gezeten om het te redden, van de carpoolplaats tot het tankstation.

Tijdens het tanken was duidelijk geworden dat er iets helemaal mis was; er bleek een gat te zijn geboord in de tank. Een rond gat. Klein, maar groot genoeg om een volledige tankinhoud weg te laten lekken. Een gouden vangst, gezien het feit dat ik die ochtend nog had getankt. Bij een ander slachtoffer van de brandstofdiefstal, die ook het tankstation had weten te bereiken, moet de dief toch teleurgesteld zijn geweest – er had nauwelijks meer brandstof in de tank gezeten.

De tank was dus doorgeboord. Terwijl de auto op een carpoolplaats stond, een plek waar de kans reëel is dat je tijdens het boren wordt betrapt. Aangezien er op een carpoolplaats nog wel eens mensen komen en gaan. Ik was flabbergasted over deze voor mij nieuwe vorm van criminaliteit. De tank van een auto doorboren, en dan maar hopen dat je een volle tank treft – met de voortdurend aanwezige kans op heterdaad betrapt te worden.

Hoe verzin je het? Was dat het écht het risico waard?

Blijkbaar wel. Na het telefoongesprek met mijn vriendin besloot ik eens te googelen naar het begrip brandstofdiefstal. Lichte geruststelling: ik bleek niet de enige gedupeerde. Vergelijkbare situaties hadden zich eerder voorgedaan op carpoolplaatsen in Utrecht en Noord-Holland. Zoals ik het las mocht ik vooral blij zijn dat onze auto niet uitgebrand was, want dit wilde ook nog wel eens gebeuren. Dat je na een gezellig dagje uit een zwartgeblakerd wrak aantreft.

De nachtmerrie van menig autobezitter.

Dezelfde avond, 4 januari 2020, deed ik online aangifte. Toen ik na een week nog niets had gehoord van de politie – wat op zich niet heel raar is – besloot ik de stoute schoenen aan te trekken. Ik belde onder meer het algemene nummer van een advocatenbureau dat zich had gevestigd in een groot kantoorpand, in de buurt van de carpoolplaats. Of ze misschien, héél toevallig, een camera hadden hangen, met zicht op de bewuste locatie. Liefst ook nog specifiek ingezoomd op mijn auto, en geschikt voor het donker.

Ze konden me niet verder helpen. Begrijpelijk.

De auto moest naar de garage, voor het plaatsen van een nieuwe tank. We waren ‘m hierdoor ruim een week kwijt. Later die maand kregen we bericht dat er een verdachte was aangehouden. “Als dit alles is dan kan 2020 nog steeds een fantastisch jaar worden”, zei ik tegen mijn vriendin. Daar was ze het mee eens.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Derek Hogeweg. Derek is programmamaker bij OOG Radio en fanatiek wielrenner. Zijn columns gaan over uiteenlopende onderwerpen. In alle gevallen betreft het de mening van een lange man.

Foto: Derek Hogeweg