Column: Frédérique

Column: Frédérique

COLUMN – Het zou niet uit mogen maken of je naam Frédérique of Frederik is. En wat voor kleren je draagt. En wat je lievelingseten is. Dat zou je allemaal zelf moeten weten. Maar helaas…

Je wordt op je veertiende zomaar in elkaar geslagen. Zelfs als je net de zoektocht naar jezelf bent begonnen. Dan ramt een zwakbegaafde mafkees je tanden eruit en slaat je neus kapot. En juist nu je rust wilt is daar opeens het eierhoofd van je vader. Paul Brink smijt de letselfoto’s schaamteloos de media in en zit dezelfde avond mediageil bij Humberto. Wat opvalt is z’n zalvende houding tegenover de daders. Oh lieve heer, het lijkt wel de EO-jongerendag met Andries Knevel.

Met z’n deugende kletspraat wordt één ding duidelijk; Brink is een hansworst op pootjes. Hij zou de daders nog in aanmerking laten komen voor een lintje. Je bloedeigen dochter wordt verdomme gemolesteerd door lafbekken met het IQ van een fruitvlieg. Paul Brink speelt liever de goedheiligman. Hij noemt het menselijk. Ik noem het waanzin. En dan zijn er nog de BN’ers die onmiddellijk klaarstonden met hun gratuite mening. Kunnen die gasten niet onmiddellijk worden opgesloten in een quarantainehotel met Japans georiënteerd eten?

Barbara Barend jankte keihard mee. Zij moest ooit verhuizen door mocroterreur omdat ze lesbisch is. Henk Krol wilde een krachtig protest en Rob Jetten vond Frédérique dapper en was stiekem blij dat jongetjes die uit de kast willen komen dit jaar geen piemelwiegende baardmannen zien staan op een boot met struisvogelveren in hun reet. Natuurlijk moest Claudia de Breij ook “Hou moed” roepen namens alle potten van Nederland en hoofdredacteur Ib Haarsma schreef; Wat een fijne vader heb je Frédérique. Dat laatste moet nog maar bewezen worden.

Het lijkt er sterk op dat Paul Brink een veroordeelde afperser is met een stroomstootwapen en pistolen inclusief geluidsdempers in z’n Amstelveense huis. Da’s dus duidelijk. Paultje zal straks goedlachs gaan leven van de crowdfunding-poen voor dochterlief. Zo’n jonge dader krijgt een taakstrafje van 40 uur schoffelen. En vervolgens staat iedereen vreemd te kijken dat deze figuur over vijf jaar in de Lange Leidsedwarsstraat met een pistool staat te zwaaien. Om in opdracht van z’n baas in de EBI te Vught een voor hem onbekende Nederlander naar het hiernamaals te knallen.

Tuig bepaalt hier de regels. Jeugd wordt steeds gewetenlozer en gewelddadiger. Ze slaan, steken, schieten en kopschoppen zomaar iemand de dood in. Zomaar uit het niets. Zomaar in Amstelveen. Zomaar in Rotterdam. Zomaar op Mallorca. Van kansarme meedogenloze monsters tot moordende rijkeluiskinderen. Overal maken ze slachtoffers. Van arme achterbuurten tot aan het decadente Gooi. En het enige woord wat de Haagse pluche plakkers uit hun strot krijgen is ‘onacceptabel’. Altijd dat theater. Altijd dat gepamper.

We gaan in dit land ten onder aan tolerantie. We gaan ten onder aan wemelende weekdieren als Rutte en Grapperhaus. Met hun theatrale tronies en softie strafjes. Trek de tv’s uit de jeugdgevangenissen. Sloop de toiletten uit hun cellen. Ze poepen maar in een gat in de grond. Laat ze zichzelf maar eens ruiken. Dan begrijpen ze waarom de maatschappij een schijthekel aan ze heeft.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Ronny Lammers. Ronny schrijft elke zondag een spraakmakende column waarbij hij geen blad voor de mond neemt. Ronny is eigenaar/coach van ITP Institute Tennis Promotion en traint met zijn team alle niveau’s in het noorden van Nederland.

Foto: Ronny Lammers