Column: Heimwee

Column: Heimwee

COLUMN – Het ligt natuurlijk aan mezelf. Als je ouder wordt denk je dat het vroeger allemaal beter was.

Neem de televisie programma’s op de zaterdagavond. Eerst moest m’n vader de sprietantenne op Hilversum richten anders hadden we geen beeld. Ik lag dan al in m’n badjasje met natte haartjes op de bank. Dan zette moeder een schaaltje met salmiakdrop op tafel. Als de thee was ingeschonken keken we naar het gehinnik van Albert Mol in Wie van de drie en naar het broekpak van Mies Bouwman tijdens Eén van de acht. Het was gewoon knusse televisie en daar zat ‘m nou net de kracht.

Vanwege de coronacrisis kunnen we iedere werkdag vanaf 09.00 uur onze verveling verdrijven met Heimwee tv. Televisie uit de oude doos. Ik herken van sommige programma’s de beeldkwaliteit van m’n vaders sprietantenne en zie dat Mies een groen broekpak draagt. Er zijn twee vrouwen in je leven die niet dood kunnen gaan. Je moeder en Mies Bouwman. Tot je beseft dat je niks onder controle hebt en het leven gewoon z’n gang gaat. Het enige wat rest zijn herinneringen aan een voltooid verleden tijd.

Het zijn dagen om je te wentelen in een weldaad van weemoed. Even geen kijkcijfers en omhooggevallen nep BN’ers maar echte mensen die elkaar laten uitpraten. Een lang interview met Beatrix en Claus waarbij Claus rustig een sigaartje rookt. Jos Brink met draaiende duimen in Wedden dat en de André van Duinshow met Frans van Dusschoten en Corry van Gorp. Kijk naar meneer en mevrouw de Bok in een Japans restaurant. Hilarisch.

Ingegeven door nostalgische beelden begon ik een speurtocht wie van de oude televisiesterren inmiddels zijn overleden. Bijna dood zoals Youp van ‘t Hek telde niet. Hoewel hij er echt z’n best voor doet. Zekerheidjes waren Willem Duys, Sandra Reemer en Rutger Hauer, mijn jeugdheld Floris van de zondagavond. Ik heb het toch nog even opgezocht op Wikipedia maar imitator Robert Paul, Eddy Becker, Ted de Braak en Marco Borsato leven nog. Hoewel de laatste al aardig door de grond is gezakt.

Bij het altijd leuke Farce Majeure zijn Alexander Pola en Fred Benavente zoals ze toen al zongen “uit het leven gegrepen”. Het spelletje Wie van de drie is verworden tot een ware dodenakker. Albert Mol, Kees Brusse, Martine Bijl en Loes Haasdijk met haar grote bril. Het panel van Herman Emmink. Het lachen is hen vergaan. De enige die de dans ontsprong is Sonja Barend. Van het schaap met de vijf poten is geen poot meer over. Adèle Bloemendaal, Leen Jongewaard, Piet Römer, schrijver Eli Asser en muziek Harry Bannink zijn allemaal een pootje gelicht.

Ik zat gisterenavond op de bank en miste mijn moeders schaaltje met salmiakdrop en zag mezelf in m’n badjasje op de bank naar Swiebertje kijken. Opeens voelde ik de warmte en gezelligheid van de keuken waar ze altijd zaten. “Een lekker kopjen kofjen juffrouw Saartje.” “Zeker met een koekje erbij Swiep.” Ze zeggen dat je pas dood bent als iedereen je vergeten is. Als dat zo is heb je daar in die keuken het eeuwige leven.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Ronny Lammers. Ronny schrijft elke zondag een spraakmakende column waarbij hij geen blad voor de mond neemt. Ronny is eigenaar/coach van ITP Institute Tennis Promotion en traint met zijn team alle niveau’s in het noorden van Nederland.

Foto: Ronny Lammers