Column: Keurig

Column: Keurig

COLUMN – De auto moest naar de garage voor de jaarlijkse APK. Ik verwachtte het ergste.

Mijn auto had weliswaar geen klachten – bij een garage wist je het maar nooit. Ik had ooit een gevoelsmatig kerngezonde auto afgegeven die uren later als ernstig ziek was bestempeld.

“Als we het niet vervangen, dan is het een kwestie van tijd voor u een keer langs de kant staat.”

Niemand wil langs de kant staan.

Om tien voor half acht stond ik voor de deur van het garagebedrijf. Er was nog niemand binnen, in ieder geval niet zichtbaar. Ik zag voor me hoe de monteurs aan tafel zaten, in een eenvoudige kantine, met koffie uit witte wegwerpbekertjes en op het aanrecht een smerig tosti-ijzer. Lachend om anekdotes over verkeerd afgelopen reparaties, wachtend op de wijzers van de klok. Waarom ik dit precies voor me zag weet ik niet, maar het leek me niet onmogelijk dat het er daadwerkelijk zo aan toeging.

Precies om half acht ging de deur open. De man die ‘m had geopend liep fluitend in de richting van de balie, ik mocht hem volgen. Ik herkende de man van eerdere APK-keuringen en hij mij ook, dat wist ik zeker.

“Op welke naam?”

“Hogeweg, met één o.”

Ik achtte de kans niet groot dat er die dag nog een Hogeweg een afspraak had, ook niet met dubbel o, maar zei het er voor de zekerheid toch maar even bij.

“Aaah, de Focus.”

Nadat ik de autosleutel op de balie had gelegd kreeg ik een korte uitleg over iets dat ze sinds kort bij de garage hadden geïntroduceerd: van alle keuringen werd een videoverslag gemaakt, zodat je met eigen ogen de bevindingen van de monteur kon waarnemen. Ik vermoedde dat er recent een brainstormsessie was gehouden door het management van de dealer, waarin iemand het woord “transparant” had laten vallen.

“We krijgen hier hele positieve reacties op.”

“Ben benieuwd.”

De leenfiets met terugtraprem was in betere staat dan mijn eigen fiets. Dit vond ik vrij ernstig.

Rond drie uur kwam er een mailtje binnen. Het was het beloofde videoverslag van de keuring. Een jongen met een accent dat ik niet kon plaatsen stelde zich voor.

“Ik doe vandaag de APK van uw auto.”

“Dat is mooi”, zei ik tegen het scherm.

De onderkant van de Ford Focus kwam in beeld. Het bandenprofiel was keurig, net als de schokbrekers, de remschijven, de stofhoezen. Koelvloeistof? Keurig. De uitlaat? Keurig. In het filmpje van ruim twee-en-een-halve-minuut overheerste het woord “keurig”; het werd een keer of tien gebruikt. Alleen de kentekenverlichting was niet keurig, een lampje bleek kapot. Ik vond driehonderd euro veel geld voor een auto waarvan alleen een kentekenlampje was vervangen.

Toen ik in de namiddag de auto had opgehaald en van de garage naar huis reed, kreeg ik op een rotonde geen voorrang van een BMW. “Wat doe jij nou man, dikke imbeciel!”, flapte ik eruit.

Ik betwijfelde of de monteur dit gedrag als keurig zou bestempelen.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Derek Hogeweg. Derek is programmamaker bij OOG Radio en fanatiek wielrenner. Zijn columns gaan over uiteenlopende onderwerpen. In alle gevallen betreft het de mening van een lange man.

Foto: Derek Hogeweg