Column: Krasjonarsk

Column: Krasjonarsk

COLUMN – Een paar keer per week komt hier een 747 over, met bestemming Krasjonarsk. Mocht je nog nooit van Krasjonarsk gehoord hebben dan ben je niet de enige.

Eind februari vloog mijn vriendin van Sint-Petersburg naar Amsterdam. Ik volgde de vlucht via Flightradar24, een programma dat ik standaard open heb staan op de laptop. Harkstede bleek op de route te liggen. Het was bewolkt en een beetje schemerig. Met de verrekijker speurde ik de hemel af. Het moment dat ik het knipperende KLM-toestel ontdekte was toch wel bijzonder, om twee redenen:

1. Mijn vriendin zat in dat vliegtuig en in feite zag ik haar dus indirect.

2. Mijn vriendin was eigenlijk bijna thuis maar toch ook weer niet.

“Je had wel een parachute mee kunnen nemen” was mijn eerste reactie toen ik haar drie uur later ophaalde van het station in Groningen.

Achter elke condensstreep zit een verhaal, hoewel dit nogal zweverig klinkt. Maar toch: het idee dat er tien kilometer boven je hoofd Aziaten folie van kant-en-klaar maaltijden scheuren, is fascinerend. Vind ik. Net als het idee dat diezelfde Aziaten acht uur later in een wereldstad zullen staan, zoals Tokio, of Shanghai. In een stad met een imponerende skyline en op elke straathoek een McDonald’s. In een stad die nooit slaapt. In een stad die wij voornamelijk kennen van het achtuurjournaal.

Wat ik me wel eens afvraag: zouden ze het Woldmeer hebben gezien? Het Zuidlaardermeer misschien? Oké: de Eemsmonding dan? Die moet toch nog wel te herkennen zijn vanaf grote hoogte.

Flightradar24 geeft een overzicht van alle actuele vliegbewegingen. Het is duidelijk te merken dat er door de coronacrisis nauwelijks meer passagiersvluchten worden uitgevoerd. Het barst daarentegen van de vrachtvliegtuigen en dat is best leuk, want meestal is een vrachttoestel een 747; met vier motoren een stuk imposanter dan de gemiddelde kist. Voor een KLM Cityhopper hoef je me niet wakker te maken.

Mijn opa woonde in Noordwijkerhout. De bollenstreek. Hemelsbreed twintig kilometer van Schiphol. Laat ik het zo zeggen: als je van vliegtuigen houdt moet je daar gaan wonen. Qua afstand tot de luchthaven zit je in Noordwijkerhout precies goed – de toestellen komen laag over maar niet dusdanig laag dat je geen gesprek meer kunt voeren. Dat is in Hoofddorp wel anders, waar niet voor niets alle kantoorpanden zijn uitgerust met rode verlichting op het dak.

Waar de gemiddelde toerist in de bollenstreek graag naar beneden kijkt, daar kijk ik graag naar boven.

Hier in Groningen zal ik het moeten doen met condensstrepen. Hoewel vliegtuigen die onderweg zijn naar Schiphol merkbaar lager overvliegen dan de rest. Maandenlange analyses met Flightradar24 hebben een schat aan informatie opgeleverd. Zo weet ik nu dat Groningen onderdeel is van de Azië-route. Veel intercontinentale vluchten die hier passeren gaan richting steden als Seoul en Shanghai. Bestemmingen als New York en Toronto zijn zeldzaam. Dominante maatschappijen: KLM, China Airlines en Korean Air.

Een paar keer per week komt er een toestel over van AirBridgeCargo. Een Boeing 747, met bestemming Krasjonarsk (of hij komt daar vandaan). Ik vertelde het mijn vader, die in Nuenen woont en ook regelmatig op Flightradar24 kijkt. “Krasjonarsk? Nooit van gehoord…” was zijn reactie – en dat vond ik niet zo gek. Krasnojarsk is de derde stad van Siberië en ligt vierduizend kilometer ten oosten van Moskou. Krasjonarsk is het centrum van de nucleaire wetenschap – althans, dat zegt Wikipedia.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Derek Hogeweg. Derek is programmamaker bij OOG Radio en fanatiek wielrenner. Zijn columns gaan over uiteenlopende onderwerpen. In alle gevallen betreft het de mening van een lange man.

Foto: Derek Hogeweg