Column: Lockdown

Column: Lockdown

COLUMN – Ik lijd aan het syndroom van lockdown. Je mag dus concluderen dat ik inmiddels een doorgewinterde lockdowner ben. Daarom stond ik maandag opgewonden voor het raam toen ‘s middags bleek dat we nog maar enkele uren te leven hadden.

Mensen renden door de straat in uiterste verwarring. Als een soort spel zonder grenzen in een race tegen de klok op weg naar kerstcadeau’s en andere heel belangrijke zaken zoals toiletpapier en hondenbrokken. “De Action gaat dicht”, gilde een vrouw en prompt veranderde de kudde van richting. Hondenbrokken zijn nu eenmaal goedkoper bij de Action. Helaas gooien die Chinezen de brokken weleens in het verkeerde blik. Dan blaft opeens de kat en miauwt je hond.

Vroeger kwamen er alleen asielzoekers en arme mensen winkelen. Tegenwoordig staan er Mercedessen S klasse en dikke Audi’s voor de deur. Je voelt je altijd rijk bij de kassa. Zo schandalig goedkoop is de Action. Soms neem ik totaal onnodige spullen mee. Gewoon voor de heb. Om m’n mandje te vullen. Laatst kocht ik een pak Bio rijstwafels met linzen en een achterlicht voor m’n fiets en een doos kleine doorzichtige flacons met een zwaar giftige en chemische lentebloesem geur voor in de auto die je moet klikken in de roosters waar normaal frisse lucht uitkomt (1 flacon doodt tenminste drie passagiers).

Onze werkster mevrouw Bol droeg vroeger ook zo’n goedkope lentebloesem eau de toilette die de transpiratielucht onder haar behaarde zweetoksels moest verbergen. Mijn vader heeft jaren gedacht dat ze onze toiletverfrisser op haar borsten spoot en blokjes WC-Eend onder haar oksels klemde.

De volgende dag bleek alles weer anders. Het woord essentieel viel in het journaal van 8.00 uur tijdens het ontbijt. Er was een volstrekt heldere richtlijn van het kabinet dat winkels die ten minste 70% essentiële producten verkochten ook tot 30% niet-essentiële producten mochten verkopen, en dat winkels die tussen de 30% en 70% essentiële producten verkochten ook open mochten, mits ze die maximaal 70% niet-essentiële producten niet meer verkochten, en dat winkels met minder dan 30% essentiële producten niet open mochten, behalve als ze een essentieel pakketjesbezorgpunt zouden zijn. En zeg nou zelf, dat snapt toch iedere oliebol?

De Action moest woensdag dicht. De Action bleek geen essentiële producten te verkopen. Tenminste dat vonden ze in Den Haag. Die hebben blijkbaar nooit de Bio rijstwafels met linzen geprobeerd. Hoezo niet essentieel. Ik heb ze zelf gegeten. Na een paar wafels werd ik eerst groen. Daarna deden de linzen hun werk door mijn darmen te verbrijzelen. Ik zat vijf uur opgesloten op de wc. Er ontstond een putlucht in de straat en iedereen belde tegelijk het alarmnummer. De volgende dag was ik 3 kilo afgevallen. Hoezo is de voeding van de Action niet essentieel. Je moet er gewoon even aan wennen. Das alles.

Maar de Bio rijstwafels met linzen zijn veel gezonder dan die niet essentiële vette kut rookworst van de HEMA. De HEMA is deze week overgenomen door Frits ‘Jumbo’ van Eerd, zeg maar The Elephant Man achter onze racende Max. Nu heb ik een tip voor Frits. Haal die naam weg van dat naargeestige Red Bull suikerdrankje en plak een sticker met ‘Bio rijstwafels met linzen’ op die bolide. Geef Max net voor de start drie wafels voor het opwekken van een razendsnel toiletbezoek. Zo simpel is dat. Want ik weet uit eigen ervaring dat de beste race een race tegen de klok is.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Ronny Lammers. Ronny schrijft elke zondag een spraakmakende column waarbij hij geen blad voor de mond neemt. Ronny is eigenaar/coach van ITP Institute Tennis Promotion en traint met zijn team alle niveau’s in het noorden van Nederland.

Foto: Ronny Lammers