Column: Nieuw Leiderschap

Column: Nieuw Leiderschap

COLUMN – Dan zit je als Sigrid Kaag op zondagavond polderpolitiek te bedrijven met Ploumen en Klaver, zeg maar de genderneutrale Peppi en Kokki van Den Haag. Zul je net zien. Valt Kabul. Ga dat thuis maar eens uitleggen. Of aan de media.

Vluchtelingencrisis, coronacrisis, klimaatcrisis, toeslagencrisis. Daar zit je dan met je nieuwe leiderschap. Eerst nog nippend tussen de slaven die de champagne schenken in Niger. Als aankomend beroemdheid. Want Rutte kun je niet meer serieus nemen. Die zit daar alleen voor Rutte IV. De rest zal ‘m z’n bips roesten. Nee, dan Sigrid. Ze heeft in Kabul al een eigen Kaagbaan. Ach, er vallen soms wat mensen uit een vliegtuig. Die lopen bij hun volle verstand in een jurk door de middeleeuwen om vervolgens aan een vliegtuig te gaan hangen omdat profeet Mohamed ook op een paard kon vliegen.

We zitten wel degelijk met Kaag in onze maag. Ze functioneert als een vermoeide atleet op de Paralympics. Ze hinkt overal achteraan. Had verdomme je mouwen opgestroopt en die Ambassade boys geëvacueerd. Frankrijk en Engeland deden dat al maanden geleden. Kaag stond natuurlijk ergens op een tafel te dansen. Ank Bijleveld zat in de bios bij ‘De Slag om de Schelde’. En Ankie Broekers Knol zat thuis en speelde Rummikub. Het Tena Lady trio was “verrast, bezorgd en geschrokken”. Hou toch op met die gespeelde onschuld. Hou op met die opgetrokken wenkbrauwen. En maar blijven denken dat het volk zwakbegaafd is.

Hou op met dat gemierenneuk over die tolken. Jullie werkwijze is een blamage voor deze idiote apenkermis. Slagersdochter en bekende Nederlander Nicolette van Dam en ‘influencer’ Bas Smit (wie..??) doneren het geld van hun voor één dag niet gehuurde Marbella-strandbedjes aan Afghaanse vluchtelingen. En iedereen mag het weten. Wat een prachtig ontroerend gebaar. Ik zal er persoonlijk voor zorgen dat die Afghanen uit Zoutkamp een verrassingsbezoekje komen brengen in die patserige Cornelis Schuytstraat. Een sateetje gaat er best in bij Brasserie van Dam. En zo scoren jullie fucking hoog bij veel kak Amsterdammers die altijd ruimhartig geven voor goede doelen. Oh wacht…

Gisteren zei iemand op de kwelbuis dat we moeten proberen de Taliban te vertrouwen. Haatbaarden veranderen niet. Je kunt nu wel gaan wijzen met je beschuldigende vingertje tot je ontdekt dat je hand is afgehakt. Of je zit opeens in een zandbak in een oranje shirt terwijl je niet door Louis van Gaal bent geselecteerd. Naast je staat iemand met een zwaard. Probeer dan je hoofd er maar eens bij te houden.

Twintig jaar Afghanistan. Stof, zand, tulbanden en sluiers. Apache-helicopters, pantser-voertuigen en zwaar bewapende militairen. Twintig jaar Afghanistan. Stammenstrijd. Islamitische geloofsregels, vrouwen-onderdrukking. We mogen wel stellen dat deze missie een dramatische mislukking was. Er zijn wat schooltjes getimmerd en waterputten geslagen. Maar er is geen structureel stabiel Afghanistan opgebouwd. Conclusie: we hadden er nooit naartoe moeten gaan. Afghanistan is een ingewikkeld land. Daar moet je geen mensen naartoe sturen die de taal en cultuur niet begrijpen. We druipen dus af. Met de staart tussen de benen.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Ronny Lammers. Ronny schrijft elke zondag een spraakmakende column waarbij hij geen blad voor de mond neemt. Ronny is eigenaar/coach van ITP Institute Tennis Promotion en traint met zijn team alle niveau’s in het noorden van Nederland.

Foto: Ronny Lammers