Column: Oud

Column: Oud

COLUMN – Nieuwslezer Henk Blok vertrok onlangs, na zeventien jaar, bij Radio 538. Ik herinner me nog hoe het ooit begon.

In de zomer van 2004 had ik een vakantiebaantje als bijrijder bij een transportbedrijf. Opdracht: allerhande witgoed afleveren bij klanten. Liefst zonder krassen en deuken. Ik leerde die zomer dat je nooit een koel-vriescombinatie van de grond moet proberen te krijgen. Tenzij je graag een hernia wil. Je kunt er beter een transportbedrijf voor bellen. En andersom: je kunt beter nooit bij een transportbedrijf gaan werken als je gezondheid je lief is.

Afijn, ik werkte dus als bijrijder. Vier weken hield ik het vol. Tussen mij en de chauffeur klikte het niet. Hij vond dat het uitzendbureau de verkeerde mensen aanleverde. Dat iedereen maar van de straat werd geplukt. Hij vond mij totaal ongeschikt als bijrijder en daar had de beste man helemaal gelijk in. Het gelijk was dusdanig groot dat ik er niet eens tegenin kón gaan. Dus zei ik op een gegeven moment: “klopt, ik probeer ook maar wat geld te verdienen.”

Gelukkig hadden we de radio nog.

Driekwart van de tijd waren we onderweg. Deels door Nederland, deels door België. De dag begon meestal met Radio 538. Evers Staat Op. Met Henk Blok, die ieder half uur het krantenoverzicht presenteerde. Evers was al drie jaar koning van de ochtend toen Henk in 2003 aan de crew werd toegevoegd. Maar nooit voelde dat raar. Het klonk meteen vertrouwd.

Henk was niet zozeer de nieuwslezer die op het halve uur aanschuift om even wat berichten af te raffelen, maar vooral ook volwaardig lid van het presentatieteam. Tegenwoordig zie je dat in heel veel programma’s, toen was het nog nieuw. Nieuws en entertainment kunnen prima samen gaan. Mits de verhouding goed is.

Soms viel Radio 538 al weg nog voor we de eerste wasmachine hadden afgeleverd. Dan moesten we bij een klant zijn in Geel, of Mol. Echte Belgische plaatsnamen. Radio 2 kwam wat verder over de grens, dus werd Edwin Evers vaak ingeruild voor Daniël Dekker.

Henk Blok zette vorige week een voorlopige punt achter zijn carrière bij 538. Eigenlijk was hij nog een “overblijfsel” van het Evers-team, dat al in december 2018 vertrok. Henk was de laatste van de oude garde. Radio 538 is al jaren niet meer wat het geweest is. Zo gaat dat nu eenmaal met de meeste dingen. De mens heeft de vervelende drang om te blijven hunkeren naar het verleden. Ook al weet je dat het verleden nooit meer het heden kan worden.

Toen Blok begon met nieuwslezen bij 538 was ik zeventien. Ik zat op de middelbare school, in het examenjaar. Het waren onbezorgde tijden, hoewel mijn ouders in 2004 besloten uit elkaar te gaan. Verder hield ik me vooral bezig met fietsen naar school en inloggen op MSN. Dat deed je toen. Iedereen was al online nog voor de boekentas de grond had geraakt.

De zomer van 2004 herinner ik me nog goed. Het was een mooie zomer, vol sport. Van EK tot Olympische Spelen. Omdat het mijn examenjaar was was ik ergens in mei al klaar. Mijn vader vond dat ik wel eens wat kon gaan doen in die lege weken, en stuurde me naar het uitzendbureau. Zo kwam ik terecht bij het transportbedrijf. Op sommige dagen werd ik om twee uur ’s middags al naar huis gestuurd. Dan was het werk op. Wakker lag ik daar niet van. Als zeventienjarige denk je iets van de wereld te weten, maar neem van mij aan: je weet helemaal niets. Nu ik een dertiger ben kan ik alleen maar concluderen dat de tijd snel gaat. Toen Henk Blok zijn afscheid aankondigde voelde ik me vooral oud.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Derek Hogeweg. Derek is programmamaker bij OOG Radio en fanatiek wielrenner. Zijn columns gaan over uiteenlopende onderwerpen. In alle gevallen betreft het de mening van een lange man.

Foto: Derek Hogeweg