Column: Race

Column: Race

COLUMN – Vroeger ging ik met m’n oma naar Zandvoort. Gewoon een paar dagen uitwaaien.

We logeerden in hotel-pension Antonides. Vlakbij de watertoren. Als we aankwamen op het station keek ik altijd met ontzag naar het grote stootblok waar de trein net daarvoor was gestopt. “Anders rijdt ‘ie de zee in”, zei oma lachend. Pas jaren later begreep ik dat zo’n ramp uitgesloten was. De trein moest dan de stenen trap op, dwars door een bloemenkiosk, over het stationsplein en daarna via de boulevard naar beneden door het zand de zee in. Volgens mij had iemand dan allang aan de noodrem getrokken.

Als de zon schijnt is het overal leuk. Zelfs in Zandvoort. Van enige Côte d’Azur allure is echter geen sprake. Zandvoort wordt nooit het jetsetterige Monte Carlo aan de Noordzee. Daarom hebben slimmeriken Zandvoort opgepimpt tot Amsterdam Beach. De naam Amsterdam verkoopt nou eenmaal beter. De Keukenhof heet vanaf nu; ‘Flowers of Amsterdam’ en ‘Castle and Gardens of Amsterdam’ is niks anders dan het Muiderslot. “Neem je moeder in de maling”, zou m’n moeder zeggen. Amsterdam Beach heeft een circuit. En een prins met een bril van het model tarzanbocht. Prins Bernhard Lucas Emmanuel, prins van Oranje Nassau van Vollenhoven. Onze nationale huisjesmelker. Prins Bril vult zijn oranje zakken vanwege de Amsterdamse woningschaarste. Eerst pandjes opkopen. Daarna voor woekerprijzen verhuren. Een ieder zou daarvoor op de brandstapel moeten wegsmelten. Maar onze prins is nou eenmaal geen Choco Prince.

Autootje racen hoort niet in een duingebied. Zeker niet nu ‘Stikstof’ het woord van 2019 is. Wij onderdanen mogen straks maar 100 km per uur tuffen. Op de rem voor Remkes. De lucht die wij inademen bestaat voor 78% uit stikstof. Dat was 500 jaar geleden ook al zo. Maar als we onze Red Bull vleugels kunnen uitslaan met de acht klontjes suiker per blikje en drijven op een fris windje uit zee, overleven we de Grand Prix van Nederland. Als ie tenminste doorgaat.

De overheid heeft de helft van het land tot Natura 2000 aangewezen en daarmee ons allemaal gegijzeld. Dan zie je in het journaal milieuactivisten met zure koppen die juridische procedures starten. Een ander probleem is de plotselinge stijging van de zeespiegel. Er is dus een kans dat Max niet rijdt maar voorbij trapt op een elektrische waterfiets van de Jumbo. Het grootste gevaar komt echter uit totaal onverwachte hoek.

Milieu beroepsklager Johan Vollenbroek wil geen Grand Prix vanwege de braamsluiper en de graspieper. De braamsluiper ziet men niet veel. Hij sluipt tussen de bramen en dat is het wel zo’n beetje. De graspieper versiert verschillende vrouwtjes. Na de geslachtsdaad piept de graspieper er snel tussenuit. Soms zijn er meerdere vrouwelijke graspiepers geïnteresseerd in de pieper van de graspieper. Dan ontstaat er vaak één grote piepshow. Daarna broeden de vrouwtjesgraspiepers in het duingebied gezellig hun eitjes uit. Johan Vollenbroek is voor de broedrust van alle graspiepende dames en tegen piepende banden. Dat wordt dus nog een race tegen de klok.

Ronny Lammers

Foto: Ronny Lammers