Column: Rechtsstaat

Column: Rechtsstaat

COLUMN – We weten het nu zeker. Ontkennen helpt niet. Nederland is een bananenmonarchie. De Minister-President kan gewoon blijven zitten na schandaal op schandaal. Moordenaars worden vertroeteld. Maar als je een waxinelichtje gooit krijg je bijna de doodstraf.

We zijn een land van fopstraffen aan Volkert van der Graaf en geen tbs voor monsterlijke verkrachters, zoals Anne Faber’s moordenaar Michael Panhuis. We zijn een land dat een compleet gestoorde Gökmen Tanis vrijlaat, zodat hij vier mensen kan vermoorden op het Utrechtse 24 oktoberplein. In een tram. Op maandagmorgen. Wat zal zo’n rechter ‘s avonds voor verhaal aan z’n kinderen vertellen; papa heeft weer een moordenaar laten lopen?

De Nederlandse rechtstaat staat allang niet meer recht. De rechtstaat staat zo krom als een hoepel. Ze gaat gebukt met rechters die onder tijdsdruk met zachte hand veel te softe vonnissen uitschrijven. We worden geregeerd door het schuim de aarde. Ridouan Taghi en kornuiten regeren vanuit hun cel. Wapens, simkaarten en mobieltjes worden gevangenissen binnen gesmokkeld. Moord op bestelling. Niemand kijkt er nog van op.

En als je dat allemaal hebt gehad. Dat je je veilig waant tegen deze krankzinnigen. Dat je iets hebt geleerd van de film One Flew Over the Cuckoo’s Nest. Precies op dat moment laten ze Jorik Scholten alias Lil’ Kleine vrij. Lil’ Kleine kunnen we ook wel Lul’ Kleine noemen vanwege de heul kleine ballekes onder le dickpique. Jorik is dus uit z’n kleine celletje getrapt door de rechter-commissaris. Jorik heeft last van agressieproblemen. En van losse handjes.

Lul’ Kleine probeerde eerst de schedel van z’n vriendin Jaimie te splijten met een autodeur. Toch niet echt een handeling die laat zien dat je onstuimig verliefd bent. Eerder gaf hij diezelfde vriendin een paar tikken op Ibiza. Daar kreeg meneertje een taakstraf voor wegens mishandeling. U begrijpt het. Deze knul is doodziek. Een geesteszieke nageboorte. Voorzover je met twee hersencellen nog ziek in je hoofd kunt zijn.

Rappers zijn abjecte, geweld verheerlijkende, feitelijk talentloze niksnutten met veel te veel geld. Domme one-trick ponies die maar één kunstje kennen; een beetje half ritmisch Sinterklaas-rijmelarij opzeggen. Zo’n Jorik denkt dat ie de koning is omdat ie snel een hoop poen heeft verdiend. Zielige jongen. Of moet ik zeggen ‘zielige baby’. Helaas was er geen ‘Olvarit Wortel Babyhapje 4+ maanden’ op het bureau aanwezig.

Muts Jaimie heeft nooit aangifte gedaan van klappen ondanks haar dikke lippen zonder Botox. Lul’ Kleine kon zich daarom heerlijk wentelen in zelfmedelijden. Z’n platenmaatschappij is veel te laat wakker geworden. Deze week was er eindelijk geen kleuterige schijt-muziek waar niet doorheen te tijgeren valt. Zoals een kundig meidenmepper betaamt krijgt Lul’ Kleine ook hulp. Van Bram Moszkowicz. Arme Bram. Hoe ver kun je zakken in je mooie dure pakken.

Vroeger was Bram een advocaat met aanzien. Nu is hij gedevalueerd naar de krochten van de showbizz. Maar geld doet wonderen. Zoon Nathan is manager en vriendin Nienke Hoogervorst de advocaat van Lul’ Kleine. En Bram? Die doet z’n boodschappen bij de Glennis Grace Jumbo in de Jordaan. Maar wel met een helm op.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Ronny Lammers. Ronny schrijft elke zondag een spraakmakende column waarbij hij geen blad voor de mond neemt. Ronny is eigenaar/coach van ITP Institute Tennis Promotion en traint met zijn team alle niveau’s in het noorden van Nederland.

Foto: Ronny Lammers