Column: Saai

Column: Saai

COLUMN – Lopen we tegenwoordig kromgebogen over straat met de kin diep in de kraag dan is daar uit het niets de ellebooggroet

En wat een verademing is dat. Helemaal als de voeten meedoen. Het lijkt op het begin van volksdansen. Elleboog rechts, elleboog links. Rechtervoet schuin naar voren en weer terug en dan hup de linkervoet. Traditioneel handenschudden behoort vanaf nu echt tot het verleden. Het bleek ook te moeilijk voor motorisch minder begaafden. Sommigen misten zelfs aan het eind van de dag een hand.

Ik las op teletekst dat autoriteiten adviseerden om bij lichte klachten thuis te blijven. Een overlevingsmechanisme maakt zich dan van mij meester. Ik hou nauwlettend mijn lichaam in de gaten. De volgende dag hoestte ik wat slijm op en of de duvel er mee speelde voelde ik ‘s middags dat m’n voorhoofd klam was. Tegen de avond kreeg ik last van een opgezette klier. “Ja, daar ga je al”, zei ik in de spiegel en appte wat vrienden dat ik coronasymptomen vertoonde en mij opmaakte voor de eeuwige jachtvelden. De volgende morgen zag ik dat de klier als nieuw was. Die dag noemde al mijn vrienden mij een vervelende klier.

Zodra m’n levensverwachting weer was gestegen sloeg er een hopeloze verveling toe. Man man man wat kan het leven saai zijn. Een leuk tijdverdrijf is knutselen. Neem twee wc rollen. Wie heeft ze niet. Doe er rijst of macaroni in en plak ze dicht met een vouwblaadje. Versier de rol daarna met het kan me niet schelen wat. Zo heeft u een muziekinstrument om uw vrouw te begeleiden op het balkon. Iedereen heeft wel een balkon. Zo niet; knutsel er eentje. Er zijn genoeg wc rollen over na uw hamsterwoede.

U wilt de buurt trakteren op een feestje. Zet dan een paar levende bejaarden op het balkon van hun verzorgingshuis en u krijgt de hele dag gratis muziek van een werkloze DJ. Let er wel op dat de bejaarden niet wegwaaien. Een coronakoudje is zo gevat. Voor het Songfestival zou ik het mythische balkon aan de Rotterdamse Coolsingel afhuren. Hoe gaaf is dat. En groot genoeg. Heel Feyenoord past er op. Inclusief Dick Advocaat. Over bejaarden op een balkon gesproken.

Contact met je buren is heel belangrijk mensen. Praat je oude buurvrouw wat moed in. Zeg bijvoorbeeld dat er helemaal geen tekort is aan beademingsapparatuur en dat ze voor die gammele mondkapjes een Chinees stokje steken. Gelukkig waren er ook geruststellende woorden van de altijd correcte Mark Rutte toen hij een bezoek bracht aan een filiaal van Albert Heijn. Hij riep iets tegen een toiletpapier sjouwende mevrouw dat de Duitse televisie nasynchroniseerde als “Sie können für zehn Jahre kacken..!”

“Het leven is een pijp kaneel, je zuigt eraan en krijgt je deel” zei Jules Deelder. Dat geldt zeker voor de zorg. Van harde klappen tot hard klappen. Een warm applaus voor onze ridders van de eerste rij. De frontsoldaten. En wij? Wij hoeven alleen maar als sulletjes thuis te zitten en afstand te bewaren tot elkaar. Maar helaas. Sommige mensen luisteren voor geen meter. Laat staan anderhalve.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Ronny Lammers. Ronny schrijft elke zondag een spraakmakende column waarbij hij geen blad voor de mond neemt. Ronny is eigenaar/coach van ITP Institute Tennis Promotion en traint met zijn team alle niveau’s in het noorden van Nederland.

Foto: Ronny Lammers