Column: Sonja’s schuld

Column: Sonja’s schuld

COLUMN – Woensdagavond viel hier in huis de naam Sonja Bakker.

Ik zou kunnen zeggen dat er een lampje ging branden, maar het voelde eerder alsof ik werd ontvoerd door een tijdmachine. Linea recta terug naar de zeroes, periode 2005-2009. Alles kwam weer boven. Van MSN tot Balkenende, van Rita Verdonk tot Hyves. En natuurlijk Sonja Bakker, die zich destijds aan ons presenteerde als dieetgoeroe, en een boek schreef met de titel Bereik je ideale gewicht! Dit boek behoort tot de bestsellers van 2007 en dat zegt veel, vind ik. Sonja Bakker is een diëtiste die zich officieel geen diëtiste mag noemen, omdat ze daar niet voor gestudeerd heeft. Daar zijn de diëtisten die wel een papiertje hebben nog altijd heel boos over. In mijn ogen bewijst het vooral dat afvallen geen rocket science is en dat je het niet onnodig ingewikkeld moet maken. Vraag een wiskundige hoe je het beste kunt afvallen, en die zal iets antwoorden in de trant van zorg dat X kleiner is dan Y. Vraag het aan Sonja Bakker en je krijgt het matroesjka-model: een eindeloos stappenplan, bestaande uit kleine tussenstapjes, en steeds weer nieuwe vertakkingen, totdat je er scheel van ziet. Anno 2021 wordt Sonja Bakker door Wikipedia voorgesteld als gewichtsconsulente en schrijfster, gevolgd door de zin “ze had kortstondig een groot publiek”. Probeer dan nog maar eens te ontkrachten dat je een hype was.

De naam Sonja Bakker viel omdat mijn vriendin een artikel over haar las op NU.nl. Lang verhaal kort: Sonja heeft plagiaat gepleegd en ontkent dit niet. Wel vindt ze de beschuldigingen van plagiaat erg vervelend. Over haar recent gestrande relatie zegt Sonja: “de koek was op”. Dat vind ik dus erg grappig, dat je gewichtsconsulente bent en praat in termen van koek. Ze had ook kunnen zeggen dat het niet boterde. Afijn, genoeg over haar privé, dat interesseert me sowieso niet. Ik werd vroeger altijd direct cynisch bij het horen van de naam Sonja Bakker en dat is vijftien jaar later niet anders. Als je Bakker heet en afslankmethodes bedenkt moet je wel van hele goede huizen komen. Ik geloof niet in wat voor dieet dan ook, maar behoor met een BMI van twintig natuurlijk ook niet tot de doelgroep. Een dieet zou mijn dood betekenen, ik val nog af als ik tien Big Mac’s per week eet.

Sonja heeft het zakelijk slim gedaan, dat kunnen we niet ontkennen. Veel mensen hebben moeite om af te vallen en zijn voortdurend zoekende naar een nieuwe wondermethode. Sonja zag dit gat en sprong er vol overtuiging in. Al in 2006 werd ze daarbij beschuldigd van ordinair jatwerk, ze zou hele zinnen letterlijk hebben gekopieerd uit het boek van een andere gewichtsconsulent. Wel of niet bewezen, het doet er niet toe, ik vind sowieso dat alles de schuld is van Sonja Bakker. De oppervlakkigheid van smoothieslurpende fitboys en -girls, die het de hele dag hebben over Insta en niets anders dan Insta – allemaal Sonja’s schuld. De situatie in Afghanistan? Sonja. Vastgelopen kabinetsformatie? Sonja. Gelijkspel kwalificatiewedstrijd Nederland-Noorwegen? Sonja. Corona? Sonja. Alles komt door Sonja.

Haar reactie op de beschuldigingen van plagiaat: “Er is iets fout gegaan en dat gaan we herstellen”. Holler krijg je ze niet. Loop bij een willekeurig Rabobank-filiaal binnen, spreek deze zin uit, en iedereen zal bevestigend knikken. Ik heb een beter idee. Geef Sonja Bakker een tv programma, waarin ze het een uur lang mag hebben over afvallen en een gezonde levensstijl. Met een eikenhouten tafel vol blenders en fruit, en een paar overgewaardeerde BN’ers. En dan, terwijl de aftiteling loopt, rechtsboven in beeld “Zometeen: Heel Holland Bakt”. Met daarin het recept voor heerlijke Bossche bollen en baklava. En dat wij dan, als kijkers, heel even, het gezicht van Sonja Bakker mogen zien, terwijl Robèrt van Beckhoven een stuk taart naar binnen werkt. Dat is pas echt straf.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Derek Hogeweg. Derek is programmamaker bij OOG Radio en fanatiek wielrenner. Zijn columns gaan over uiteenlopende onderwerpen. In alle gevallen betreft het de mening van een lange man.

Foto: Derek Hogeweg