Column: Zagen

Column: Zagen

COLUMN – Ik wil op 17 maart graag vol overtuiging naar de stembus, maar het wordt me niet makkelijk gemaakt.

Thierry Baudet liep vorige week weg tijdens een interview. Niet de eerste keer dat hij dit flikte, maar nu kon ik me er iets bij voorstellen. Het was nauwelijks een interview te noemen. De vragensteller, Emma Wortelboer, leek niets te hebben voorbereid. De vragen waren eigenlijk geen vragen, maar halve reacties op plukjes irrelevante informatie. Het doel was overduidelijk niet om inhoudelijk meer te weten te komen over Thierry’s snode plannen – mocht hij straks onverhoopt onderdeel zijn van de coalitie.

Hoe Baudet zijn koffie het liefst drinkt en wanneer hij voor het laatst vlinders in zijn buik had; het zal allemaal wel. Het interesseert me totaal niet.

Jammer genoeg kan ik dit “interview” niet beschouwen als een losstaand incident. Nee, er is een duidelijke trend zichtbaar. Een trend die laat zien dat de inhoud het steeds vaker aflegt tegen de amusementswaarde. Als je écht oprecht geïnteresseerd bent in politiek, blijf dan uit de buurt van talkshows. In talkshows regeert de oppervlakkigheid. De mannen en vrouwen die het volk vertegenwoordigen worden zonder pardon gemengd met de Famke Louise’s en Enzo Knols van deze wereld.

Gevolg: gesprekken waarbij er vooral heel veel wordt gelachen, zodat je je vijftig minuten later afvraagt waar je nou eigenlijk naar zat te kijken. De tijd dat bewindslieden tot op het bot werden doorgezaagd ligt ver achter ons.

Ik keek altijd met plezier naar PowNews. Met name naar de interviews van Rutger Castricum en Jan Roos. Ja, het was soms grof, of domweg gênant – maar er kwam wel wat los. Het was een andere manier van benaderen, laten we het daar op houden. Niet iedereen kon daar goed mee om gaan (Vogelaar, Cohen). Ik vond het soms ook gewoon erg vernieuwend. Een underdog in het zo voorspelbare omroepland. Helaas is PowNews een stille dood gestorven.

In het gat dat achterblijft is (nog) niemand gesprongen.

Het mag allemaal wel wat kritischer, iets scherper. Iets meer sambal erbij. De fluwelen handschoenen zijn nergens voor nodig. Mensen op topfuncties horen tegen een stootje te kunnen. Zo niet, dan horen ze daar niet te zitten. Je hoeft Mark Rutte niet te vragen of hij nog heeft geneukt, maar hem de kans geven alles recht te breien is ook nergens voor nodig. Denk aan de toeslagenaffaire.

Een hardere aanpak is nodig. Laten we weer ouderwets gaan zagen. Er zijn genoeg goede journalisten die dat kunnen. Sven Kockelmann, Twan Huys… Matthijs van Nieuwkerk zie ik het zelfs nog wel doen. Gewoon zagen, zagen en nog eens zagen. Tot op het bot. Huiswerk maken en klemzetten die hap. Zodat we straks weten waar het rode potlood moet landen, want daar hebben we tenminste iets aan. Dat Sigrid Kaag twee keer per dag haar tanden poetst met Colgate geloof ik zo ook wel.

Over de auteur

Deze column is geschreven door Derek Hogeweg. Derek is programmamaker bij OOG Radio en fanatiek wielrenner. Zijn columns gaan over uiteenlopende onderwerpen. In alle gevallen betreft het de mening van een lange man.

Foto: Derek Hogeweg