Column: Italianen kunnen niet van je winnen (2)

Column: Italianen kunnen niet van je winnen (2)

COLUMN – Zo langzamerhand ken ik aardig wat mensen die gewoon bang zijn. Verstandige, hardwerkende mensen met een hoger dan gemiddelde intelligentie die gevoelige antennes hebben voor wat er in hun omgeving gebeurt. En dat komt niet in het minst door de woorden van Hugo de J.: “Ik kan iets zeggen over de kenmerken, we weten namelijk inmiddels vrij goed waar ze wonen, vrij precies eigenlijk qua postcode weten we waar ze wonen. En we weten ook vrij goed wat de redenen zijn waarom ze zich niet laten vaccineren …”.

Dit staat natuurlijk in schril contrast, zoals het hele beleid zich overigens ontwikkeld heeft, met eerdere uitspraken zoals de herhaalde verzekering dat de ‘vaccinatie’ niet verplicht zou worden en met de loze kreet die veel mensen om je heen bezigen dat het een keuze zou zijn. Nou, Ursula von der Leyen is het daar niet mee eens en zwengelt ondertussen het debat in de EU aan over vaccinatieplicht. Dat is dan heel eufemistisch democratisch ‘op eigen gezag’ want Brussel gaat niet over zo’n verplichting. Maar ja, ook zij had zich twee, drie jaar geleden niet kunnen voorstellen dat Europa nu “in een verschrikkelijke pandemie zou zitten én levensreddende inentingen zou hebben die desondanks niet overal adequaat worden gebruikt. Dit is een enorme kostenpost voor de volksgezondheid”. De menslievendheid sprankelt er vanaf en de echo van Hugo’s ‘alleen het vaccin kan ons redden’ sijpelt er doorheen alsof hij het haar ingefluisterd heeft. Wat natuurlijk niet zo is, want ze hebben allemaal hetzelfde boekje gelezen.

Die discussie is in de achterkamertjes vast al eens gevoerd, dus je mag aannemen dat die uitspraak van veelverdiener Ursula (goed voor € 29.397,- per maand) voor de bühne is. Want als je naar de feiten kijkt:  Griekenland heeft inmiddels al een vaccinatieplicht mét boete ingevoerd voor zestigplussers en Oostenrijk en Duitsland bereiden een verplichting voor die vanaf begin volgend jaar moet ingaan. Frankrijk en België dwingen hun zorgpersoneel tot een prik op straffe van schorsing en de leugen die Ursula gebruikt om iedereen te overtuigen is vrijwel overal in Europa hetzelfde: het zouden met name de ongevaccineerden zijn die ernstig ziek worden van Covid-19 en in de toch al overbelaste ziekenhuizen belanden.

Nou zitten er in die laatste zin maar liefst twee leugens: klokkenluiders meldden een paar weken geleden al dat de IC’s voor meer dan de helft gevuld zijn met personen die de volledige vaccinatie hebben gehad (maar ja, wie gelooft er nu klokkenluiders?) en de ziekenhuizen zijn Europa-breed niet overbelast maar sinds de oprichting van de EU steeds verder verstrikt geraakt in een kapitalistisch verdienmodel dat volstrekt onrealistisch is ten aanzien van de behoefte van de moderne samenleving. Als ik even mijn verbeelding de vrije loop laat dan vermoed ik hier weer computermodellen achter die eerder gebaseerd zijn op een economisch wensenlijstje dan een werkelijkheid op de werkvloer. En ik vermoed dat dát dan weer minder onrealistisch is.

Het net sluit zich. Genoemde ‘ongevaccineerden’ moeten zich geen illusies maken. Hugo wist, in navolging van de berichtgeving van het WHO, al in maart 2020 te melden dat deze crisis maar liefst vijf jaar zou duren. Astrologie wordt tegenwoordig naar de sprookjeswereld verwezen, maar politici mogen dan wel weer in een glazen bol kijken. Met zijn opmerking maakt hij duidelijk dat hij niet bang meer is voor een associatie met de jaren ’30 toen de nazi’s middels het ponskaartensysteem van het Amerikaanse IBM de structuur en kenmerken van de bevolking nauwgezet in kaart wisten te brengen. Als hij weet waar de ‘ongevaccineerden’ wonen en wat hun kenmerken zijn dan geeft hij feitelijk bloot dat de AIVD allang ver buiten z’n bevoegdheden opereert. De quarantaine-kampen in Australië en het massale huisarrest in Oostenrijk completeren het beeld dat wat er op ons afkomt niet zo heel ver weg meer is. Het “…. we weten inmiddels vrij goed waar ze wonen …” wordt daarmee gewoon een dreigement. Punt.

De ‘gevaccineerden’ leven ondertussen voort in een waan. Ze denken zichzelf in een normaal dat niet meer bestaat. Kortgeleden hoorde ik nog iemand zeggen: “Ach, die QR-code is over twee maanden weer van de baan”. Nou, dream on, in België is één van de grootste banken ter wereld, ING, al bezig met een QR-systeem Helena dat je medische gegevens (inclusief coronapaspoort) koppelt aan je bankgegevens, paspoort, rijbewijs, diploma’s, huwelijksakte en andere documenten. Het doel is dat de EU-landen elkaars nationale identiteiten wederzijds erkennen. Dat lijkt zo mooi, een verdere synchronisatie binnen de Europese Unie, maar de achterliggende gedachte is dat de macht van nationale overheden stilletjes wordt overgeheveld naar de EU. Een motie van Pieter Omtzigt om alle nieuwe coronamaatregelen te mogen toetsen aan de Nederlandse grondwet werd verworpen (wat overigens een vrij naïeve zet van Omtzigt was gezien de werkzaamheid van artikelen 93 en 94 in de Grondwet). Omtzigt en anderen lopen voortdurend achter de feiten aan, want een demissionair kabinet dat vergaande maatregelen neemt én ook nog wetsvoorstellen door de Tweede en Eerste Kamer duwt is al veel te ver buiten z’n boekje gegaan en had bij een normaal functionerende constitutie allang met pek en veren van het Binnenhof af gedonderd moeten worden, als niet erger.

Gevaccineerden en ongevaccineerden, voor- en tegenstanders van de maatregelen, het is allemaal één groot rookgordijn. Hou op met denken dat het iets met een gezondheidscrisis te maken heeft: de financieel-economische wereld schudt op z’n grondvesten en de Westerse wereld zit in een race om de wereldhegemonie met China. Het achterliggende idee is dat dat alleen kan lukken als de maatschappij vergaand efficiënter wordt gemaakt, waarbij jij en ik gewogen worden als maakbare productiefactoren. Samen worden we een totalitair controlesysteem in gerommeld dat uiteindelijk je leven gaat beheersen van geboorte tot dood en dat zou zelfs degenen die nauwelijks een vrijheidsdrang kennen moeten benauwen. Want je kunt nu wel denken dat sommige toepassingen ‘handig’ zijn of ‘wat maakt het uit, ik heb niets te verbergen’, maar wat als je een surveillance-systeem in wordt gerommeld dat ál je gangen nagaat en je niet meer zeker bent van het saldo op je bankrekening, omdat zowel overheid als private partijen (corporaties) je willekeurig strafpunten kunnen geven op basis van je gedrag? En zelfs je rekening kunnen blokkeren, gewoon omdat zij dat willen? Je kunt dit weglachen, maar je bent al met één been in dat systeem gestapt op het moment dat je je onderwierp aan het experiment voor gedragsbeïnvloeding: het nu al bijna gewone mondkapje. Alles went en wordt ‘normaal’ als je ’t maar lang genoeg volhoudt, maar dat betekent niet dat het argument daarvoor ook geldig is.

Hier een link naar het eerste deel: “Italianen kunnen niet van je winnen (1)”

Over de auteur

Hielke de Boer heeft meer dan dertig jaar in de financiële sector gewerkt bij zowel internationaal opererende bedrijven als kleine sociaal-culturele instellingen. Zijn columns betrekken de maatschappelijke ontwikkelingen in een context van geopolitiek, culturele verschijnselen en historische achtergronden.

Foto: Tiedo Groeneveld