‘Overgrote meerderheid van de mensen in het ziekenhuis met corona is oud en ziek’

‘Overgrote meerderheid van de mensen in het ziekenhuis met corona is oud en ziek’

LONGREAD – Niet vaccinatiestatus maar welvaartsziekten in combinatie met vergrijzing verhogen druk op de zorg, die al bezweek onder een jarenlang beleidsmatig gecreëerd zorginfarct

Al jaren heeft Nederland te maken met volle ziekenhuizen zodra de jaarlijkse griep, zoals bijvoorbeeld in 2016, om de hoek komt kijken. Forse bezuinigingen op de zorg, waarbij zorgpersoneel werd ontslagen, terwijl de bevolking fors vergrijst, hebben het zorgtekort alleen maar versterkt. De coronamaatregelen vergroten dit zorginfarct nog meer doordat zorg werd uitgesteld voor mensen die veelal al behoorlijk ziek en/of oud waren, waardoor dat nu resulteert in een nog grotere druk op de zorg door extra complexe ziektebeelden. Dat terwijl het jaarlijkse griepseizoen nog moet beginnen. Dit in combinatie met het al bijna twee jaar lang ondermijnen van de gezondheid van de gehele bevolking door de coronamaatregelen, is vragen om gigantische problemen. 

Vooral ziekenhuisopnames van ouderen

In 2020 werden de jongste babyboomers 65 jaar. De gemiddelde levensverwachting van deze generatie ligt rond 72 jaar. Op dit moment zijn circa 2 miljoen mensen in Nederland 72 jaar of ouder. Dat betekent feitelijk dat zij allen elk moment kunnen sterven. De realiteit is niet zo zwart-wit, gezien de sterftekans van mensen niet alleen afhankelijk is van ouderdom, maar ook bijvoorbeeld hun levensstandaard, de mate waarin zij gezond leven en in hoeverre er sprake is van een of meerdere chronische aandoeningen. De sterftekans van gezonde ouderen kan ten gevolge van hun leeftijd wel flink stijgen als er sprake is van bijvoorbeeld een levensgevaarlijke pandemie. Na bijna 2 jaar kunnen we in ieder geval stellen dat Covid-19 ook voor de meeste ouderen ongevaarlijk is, gezien de meesten niet stierven, zelfs niet eens in het ziekenhuis terecht kwamen. Ten opzichte van andere leeftijdsgroepen was deze groep tijdens de eerste en tweede coronagolf, volgens NICE, wel oververtegenwoordigd in het ziekenhuis en op de IC, wat wel bevestigt dat zij kwetsbaarder zijn om ziek te worden.

Terwijl mensen tot en met 49 jaar toen ondergemiddeld vertegenwoordigd waren op de IC en in het ziekenhuis met corona, waren de 50- tot 59-jarigen iets bovengemiddeld in het ziekenhuis en op de IC vertegenwoordigd. Vanaf 60 jaar liep het aantal ziekenhuisopnames met de leeftijd op: hoe ouder, hoe meer opnames. Die trend volgden de IC-opnames ook, uitgezonderd de ouderen van 80 jaar en ouder. Het RIVM stelt dat dat waarschijnlijk komt doordat er weinig ernstig zieke mensen met een hoge leeftijd en ernstig onderliggend lijden op de IC worden opgenomen. Vele ouderen willen dit gewoonweg niet meer vanwege hun hoge leeftijd. Doordat 80-plussers ervoor kiezen zelf weg te blijven op de IC, krijg je daarbij de indruk dat corona vooral gevaarlijk is voor mensen tussen de 50 en 80 jaar. Dat is echter niet zo. 

Sterfte ouderen gelijk aan voorgaande jaren

In de eerste 41 weken lag de sterftekans voor 65- tot 80-jarigen op 1,5 procent in de jaren 2020 en 2021, tegenover bijna 9 procent voor 80-plussers in 2020 en ruim 8 procent in 2021. Als we tot 2014 terugkijken zijn vergelijkbare sterftepercentages voor deze leeftijdsgroepen ook in de jaren 2014 t/m 2019 in die eerste 41 weken van het jaar te zien. De overige weken van het jaar 2021 zijn nog niet te vergelijken met voorgaande jaren, gezien de cijfers van de laatste weken van oktober nog niet beschikbaar zijn en we nog twee maanden van dit jaar te gaan hebben. 

Hoewel de sterfte in absolute zin vanaf 65 jaar al vele jaren toeneemt, gewoonweg omdat elk jaar de groep ouderen groter wordt, is er in relatieve zin geen sprake van meer sterfte. De hier genoemde percentages bevestigen dus vooral sterfte door ouderdom, waarbij al of niet gevaccineerd weinig tot geen verschil maakt, maar het vanuit de Rijksoverheid geïnitieerde coronabeleid wel de samenleving inclusief de sociale cohesie onnodig ontwricht en jongere generaties onnodig blootstelt aan mogelijk (middel)langetermijn gezondheidsrisico’s. 

Beleid schaadt jonge generaties

De eerste 41 weken van het jaar vergelijkend voor de groep tot 65 jaar laat zien dat de sterfte in deze groep sinds 2020 wel weer licht stijgt. De lichte toename is in 2021 groter dan in 2020. Gezien gezonde jonge generaties geen risico lopen ten gevolge van corona en hun leven sinds 2020 vooral is gewijzigd door coronamaatregelen, waaronder vaccinatie, valt het nadelige effect van dit beleid voor deze groep niet te ontkennen. Als dit beleid hardnekkig wordt doorgezet, zal op termijn meer inzicht komen in welke aspecten van het coronabeleid nadelige effecten hebben op deze groep. Het is echter niet te hopen dat de Nederlandse overheid ervoor kiest dit schadelijke beleid nog verder te zetten. 

Toename van chronische zieke jaren

Mannen die in 2000 werden geboren hebben een gemiddelde levensverwachting van 75,54 jaar. Het aantal jaren dat ze daarvan gezond mogen leven zonder chronische ziekten ligt op 48,6 jaar. Voor mannen die in 2020 zijn geboren geldt respectievelijk 79,67 en 45,8 jaar. Voor vrouwen geboren in 2000 is de levensverwachting 80,58 jaar, waarvan 44,2 jaar zonder chronische aandoeningen. Voor vrouwen geboren in 2020 is dit 83,08 jaar en 41,3 jaar volgens CBS-cijfers. Vrouwen leven dus weliswaar langer dan mannen, maar minder lang gezond. Daarbij zal het aantal gezonde levensjaren voor zowel mannen als vrouwen naar verwachting afnemen. De levensverwachting van mannen die vorig jaar geboren werden ligt 4,13 jaar hoger, maar daarentegen is de verwachting eveneens dat ze 6,93 jaar minder lang gezond leven. De verwachting is dat vrouwen geboren in 2020 2,5 jaar langer leven dan 20 jaar geleden, maar wel 5,4 jaar minder lang gezond. Dat betekent voor mannen uit 2020 dat ze naar verwachting 42,5 procent van hun leven chronisch ziek zijn en vrouwen 50,3 procent. Dat was in 2000 nog 35,7 procent voor mannen en 45,1 procent voor vrouwen. Meer dan 53 procent van de bevolking is nu 40-plus, de leeftijd naderend waarop mensen een verhoogd risico lopen om chronisch ziek te worden. In 2000 was circa 45,6 procent van de bevolking 40 jaar of ouder. Het toenemend aantal ongezonde levensjaren dat verwacht wordt, zal de bestaande druk op de zorg nog meer verhogen.

Eerder en langer chronisch ziek

Dat de gezonde levensverwachting voor zowel mannen als vrouwen afneemt zou kunnen verklaren waarom mensen vanaf 50 jaar bovengemiddeld vertegenwoordigd zijn in het ziekenhuis en op de IC met corona. Dat zou ook duiden waarom er op dit moment geen uniform beeld is met betrekking tot wie nu het meest in het ziekenhuis belanden met corona: gevaccineerden of ongevaccineerden. 

2,8 miljoen ongevaccineerden

Hugo de Jonge stelde dat van iedereen van 12 jaar en ouder 1,8 miljoen mensen niet zijn gevaccineerd. Trouw schrijft daarentegen op 14 oktober dat van hen 2,8 miljoen mensen niet zijn gevaccineerd tegen Covid-19. Het RIVM noteert zelf dat minder dan 20 procent van de 12-jarigen en ouder niet zijn gevaccineerd. Dat zou betekenen dat Trouw dichterbij de werkelijkheid zit dan de verantwoordelijk gezondheidsminister. 

Vaccinatiestatus op IC en in het ziekenhuis

Op 14 oktober 2021 kopt het RIVM dat 4 op de 5 Covid-19-patiënten op de IC niet gevaccineerd zijn. Dit stelt zij op basis van het aantal mensen dat tussen 1 september en 3 oktober 2021 op de IC waren opgenomen met Covid-19. Feitelijk lag het percentage aan ongevaccineerde patiënten op de IC iets lager, waardoor 235 in plaats van 249 ongevaccineerden op dat moment op de IC lagen. Over de leeftijd van de Covid-19 patiënten die op de IC liggen communiceert het RIVM verder niet, wel over de leeftijdsopbouw van de Covid-19 patiënten die in het ziekenhuis zijn opgenomen. 

Van alle 998 ongevaccineerden die in het ziekenhuis positief getest zijn met Covid-19 zijn er 70 tussen de 12 en 49 jaar, 339 tussen de 50 en 74 jaar en 589 ouder dan 75 jaar. Van de 31 deels gevaccineerden zijn er 4 tussen 12 en 49 jaar, 13 tussen 50 en 74 jaar en 14 ouder dan 75 jaar. Van de 340 volledig gevaccineerden zijn er 7 tussen de 12 en 49 jaar, 68 tussen 50 en 74 jaar en 265 ouder dan 75 jaar. 

Wat opvalt is dat uit de groep jonger dan 12 jaar, die als geheel bestaat uit ongevaccineerden, niemand is opgenomen in het ziekenhuis. Daarnaast blijkt dat 94 procent van de gehospitaliseerden met Covid-19 ouder is dan 50 jaar, waarvan de meerderheid, 63 procent, ouder dan 75 jaar. Opvallend is ook dat de vaccinatiestatus die het minst in het ziekenhuis liggen, de deels gevaccineerden zijn met slechts 2 procent. Dat valt vast te verklaren doordat iedereen ondertussen de kans heeft gekregen volledig gevaccineerd te zijn en dat het bij deels gevaccineerden aannemelijk is dat ze in meerderheid door bijwerkingen na de eerste prik niet volledig gevaccineerd zijn en willen worden. Deze groep is naar verwachting klein en dus is de kans ook kleiner dat deze groep oververtegenwoordigd raakt in het ziekenhuis of op de IC. Het aantal volledig gevaccineerden ten opzichte van deels gevaccineerden ligt 75 tot 1785 procent hoger, afhankelijk van de leeftijdsgroep: hoe ouder, hoe meer volledig gevaccineerden in het ziekenhuis liggen. Ook hier geldt enige nuancering, gezien meer ouderen zich hebben laten vaccineren dan jonge(re) mensen.

Over de IC-cijfers die het RIVM over dezelfde periode presenteert, valt weinig te zeggen. Van 29 patiënten zou de vaccinatiestatus onbekend zijn. Daarnaast zou er sprake zijn van 44 volledig gevaccineerde, 3 deels en 235 ongevaccineerde patiënten. Gezien het percentage deels gevaccineerde en ongevaccineerde op de IC vergelijkbaar is als in het ziekenhuis, is het aannemelijk dat het aantal gevaccineerden op de IC vergelijkbaar hoog zou liggen als bij de ziekenhuisopnames, indien ouderen door hun hoge leeftijd niet zouden weigeren om naar de IC gebracht te worden. 

Op basis van al deze cijfers lijkt het logischer te stellen dat vooral ouderen (94 procent) nog steeds in het ziekenhuis belanden, ongeacht hun vaccinatiestatus, waarbij 75-plussers de IC vanwege hun hoge leeftijd overslaan. Daarbij is het wachten op meer data om te bepalen of dubbele vaccinatie nu wel dan niet leidt tot toename van ziekte bij ouderen en de ernst ervan. Relatief gezien sterven er in ieder geval op dit moment op basis van de beschikbare data niet meer mensen van 65 jaar en ouder dan in voorgaande jaren. 

Amper jonge gevaccineerden in het ziekenhuis

Deze RIVM-cijfers ondersteunen niet de uitspraak van Hugo de Jonge dat er sprake is van een ‘epidemie van ongevaccineerden’, gezien het vooral om ouderen gaat die opgenomen worden. Het is onterecht dat De Jonge Biden staccato nawauwelt en zo onterecht insinueert dat ongevaccineerden een gevaar zouden zijn voor zichzelf en/of anderen. Dit is gewoonweg ongefundeerd gezwets, dat ook nog eens rolt uit de mond van een zogenaamde minister van Volksgezondheid. Slechts 70 mensen (6 procent) onder de 49 jaar zijn opgenomen in het ziekenhuis in de genoemde periode, waarvan niemand uit de groep ongevaccineerden onder de 12 jaar. Er is dus ook géén enkele reden om kinderen te gaan vaccineren onder de 12 jaar tegen corona! 

Vals positieven onder ongevaccineerden door verplicht coronatoegangsbewijs

Dat het aantal zogenaamde ‘besmettingen’ onder ongevaccineerden het hardst oploopt, valt vooral te verklaren doordat zij sinds 25 september 2021 deels uit de samenleving worden geweerd als ze zich niet laten testen. Zonder PCR-test komen zij niet aan een coronatoegangsbewijs waardoor ze geen toegang meer tot horeca, concerten, festivals, bioscopen, theaters en professionele sportwedstrijden verkrijgen. Om mee te doen worden ze gedwongen zich te laten testen, waardoor onder hen meer testen afgenomen worden omwille van bijvoorbeeld werkverplichtingen. Hoe vaker een bepaalde groep test zonder klachten, hoe groter de kans op vals positieve resultaten. Iets dat onder de volledig gevaccineerde groep niet speelt, gezien ze niet meer verplicht zijn te testen. En zoals het nu lijkt, als het aan Rutte en De Jonge ligt worden ongevaccineerden nog meer buiten de samenleving gezet, terwijl van de groep van ongevaccineerden van 12 tot 49 jaar minder dan 0,0001 procent in het ziekenhuis met Covid-19 terechtkwam in de genoemde periode.

Genuanceerd beeld

Het Maastricht UMC heeft haar afdeling voor chirurgische patiënten weer voor de helft ingericht als corona-afdeling. Van de 10 coronapatiënten die daar liggen hebben er minstens negen een vaccin gehad. Alle coronapatiënten zijn ouder dan 80 jaar. 

In het Radboud UMC is de druk op de zorg hoog omdat de reguliere acute en urgente zorg nog steeds doorgang vindt. Daarnaast zijn minder zorgverleners beschikbaar, waardoor de zorgcapaciteit uitbreiden er niet inzit. Van de 26 beschikbare IC-bedden, zijn 22 bezet door patiënten die een ernstig ongeluk hebben gehad of die een (soms eerder uitgestelde) geplande, complexe operatie hebben ondergaan. Door een hoog ziekteverzuim binnen het gehele ziekenhuis en het inhalen van uitgestelde zorg, is bijspringen onmogelijk. De druk in dit ziekenhuis is dus het gevolg van het gevoerde coronabeleid en niet van (ongevaccineerde) coronapatiënten. Het is goed denkbaar dat juist het coronabeleid, de enorme druk die er al voorgaande jaren was op de zorg, nog heeft vergroot en dit voor alle Nederlandse ziekenhuizen geldt. 

Ook arts microbioloog Bert Mulder van het Red Team ziet het aantal gevaccineerden in het CWZ in Nijmegen per maand toenemen. Hierbij geldt nog enige terughoudendheid, gezien op het moment dat hij de mededeling deed slechts de data van de eerste 10 dagen van oktober beschikbaar waren. 

In zijn algemeenheid kan gesteld worden dat het niet klopt dat ongevaccineerden meer risico lopen om in het ziekenhuis terecht te komen en/of ze besmettelijker zouden zijn voor anderen. Deels is hen de samenleving ontzegt en weigeren velen van hen te participeren in de QR-samenleving. Hoe kunnen ze anderen dan besmetten of zelf besmet worden? Daarbij ligt de gemiddelde leeftijd van ongevaccineerden naar verwachting lager, waardoor de kans groter is dat deze groep gemiddeld gezonder is dan (deels) gevaccineerden. Een groep die dus gemiddeld gezien geen risico loopt om door corona in het ziekenhuis terecht te komen, alsook door hun betere gezondheid minder snel ziek kunnen worden en dus ook anderen, zolang ze gezond zijn, niet zullen besmetten, ook zonder QR-code.

Echter ouderen die chronisch ziek zijn lopen wel meer risico om ernstig ziek te worden en dus ook anderen te besmetten, omdat ze over het algemeen al kwetsbaar zijn. Ze lopen daarbij niet alleen een hoger risico om corona te krijgen, maar zijn hoe dan ook vatbaarder om welke overdraagbare ziekte dan ook te krijgen. Het blindstaren op Covid-19 als overheid en samenleving, ontneemt deze ouderen juist de bescherming die ze verdienen. 

Veelvuldig testen is ongezond

Het meermaals per week of zelfs elke 24 uur testen van kinderen en volwassenen is een heilloze weg, die het risico van mensen om ziek te worden juist kan vergroten. Het gaat er namelijk niet om of dat PCR-teststaafje in de neus al dan niet pijn doet c.q. vervelend is. Elke keer als zo’n teststaafje langs de neusharen en -slijmvliezen schuurt, beschadigt het de natuurlijke beschermingsbarrière tegen ziekteverwekkers en brengt het mogelijk zelfs ziekteverwekkers die in de neus zitten en schade kunnen veroorzaken, dieper het lichaam in richting de nasofarynx c.q. neuskeelholte. Het veelvuldig irriteren van de neus(keel)holte kan leiden tot een ontsteking van de neuskeelholte, nasofaryngitis genaamd en bij escalatie (ernstige) ziekte veroorzaken. Mogelijke symptomen van nasofaryngitis zijn verkoudheidsklachten zoals niezen, snot- en loopneus, keelpijn, hoesten, waterige & branderige ogen en bij complicaties zelfs ontsteking van de luchtwegen. Maar ook kan geur- en smaakverlies optreden, alsook symptomen die lijken op griepklachten zoals koorts, algehele malaise, vermoeidheid en hoofdpijn. Ademhalingsmoeilijkheden kunnen tevens leiden tot misselijkheid en overgeven. Daarnaast is spugen en diarree een manier van het lichaam om versneld ziekteverwekkers af te voeren. De ademhalingsmoeilijkheden die specifiek lijken voor Covid-19 kunnen dus eveneens een gevolg zijn van een uit de hand gelopen nasofaryngitis ten gevolge van veelvuldig testen, maar ook het gevolg van een algehele slechte conditie van de patiënt zelf, voorafgaand aan de ziekenhuisopname, door een of meerdere chronische welvaartsziekten, veelal in combinatie met ouderdom. 

Alleen testen bij klachten

Gezien ouderen over het algemeen gezagsgetrouwer reageren en daarmee de instructies van de overheid en de arts als autoriteit meer opvolgen, is het in het belang van hun gezondheid dat bij vermoeden van Covid-19 wordt nagegaan of er geen sprake is van (een uit de hand gelopen) nasofaryngitis door veelvuldig testen, zodat zij gegarandeerd worden van de juiste medische zorg en daardoor hun kans op herstel toeneemt. Op collectief niveau zouden we dit kunnen onderzoeken, door alleen mensen nog te testen bij klachten waarbij Covid-19 vermoed wordt. Zo wordt de bevolking niet langer als geheel blootgesteld aan een mogelijk verhoogd gezondheidsrisico door testen. Mensen die klachten hebben, maar niet de behoefte hebben om te testen, zouden net zoals vanouds kunnen thuisblijven tot hun klachten over zijn. Zo dragen ze eveneens niet bij aan verhoogd gezondheidsrisico voor de volksgezondheid. Pas testen bij klachten voor wie het wil, verhoogd eveneens niet het individuele gezondheidsrisico, gezien mensen pas in het ziekenhuis worden opgenomen als ze al behoorlijk ziek zijn. Daarmee onthoudt minder testen mensen niet van de zorg die ze nodig hebben. 

Huidige coronabeleid vergroot (volks)gezondheidsrisico

Wat je nu ziet is dat testen, vaccinatie en het coronatoegangsbewijs juist leiden tot een hoger (volks)gezondheidsrisico. Immers een groter deel van de gevaccineerden neemt nu zelfs deel aan het maatschappelijk verkeer terwijl ze klachten hebben en/of positief getest zijn, waardoor ze de kans voor chronisch zieken en/of ouderen vergroten om (ernstig) ziek te worden, ook als deze groep gevaccineerd is, tot de dood aan toe. Voor 2020 bleven we gewoon thuis bij klachten en waren chronisch zieken en/of ouderen dus beter beschermd tegen ziekte. 

Gezondheid borg je samen

Niets, maar dan ook niets, rechtvaardigt het om mensen onder de 50 jaar en gezonde ouderen in hun vrijheid te beperken op basis van hun vaccinatiestatus. Als het OMT ondanks dit alles het kabinet adviseert strengere coronamaatregelen te treffen enkel gericht op ongevaccineerden, ontstaat een onverantwoorde heksenjacht. Dat er paniek in de tent is binnen de gezondheidszorg, het OMT en de overheid is begrijpelijk. De overheid heeft in haar controlezucht ook binnen de gezondheidszorg er afgelopen jaren een flinke puinhoop van gemaakt, waardoor het onvermijdelijk is geworden dat komende jaren zieke ouderen de ziekenhuizen zullen overspoelen met of zonder corona. Maar daar helpt geen vaccin tegen, als wel de kanteling naar preventief gezondheidsbeleid, zodat we in ieder geval de ouderen van de toekomst een waardige oude dag kunnen bieden en de ouderen van nu hun lijden kunnen verlichten. Al deze coronabeleidsstress ontneemt daarentegen ook de mogelijkheid voor ouderen van nu van elke dag die ze nog hebben te genieten. Bovenal dient de overheid te begrijpen dat ze onmogelijk afdoende zorg kan faciliteren van bovenaf. In eerste instantie is ieder mens voor zich primair verantwoordelijk voor zijn eigen leven en dus ook gezondheid en is het de taak van de overheid een vangnet te bieden als er als individu een moment komt dat dat niet lukt en mensen er onder elkaar ook niet langer meer in slagen om dat op te vangen. 

Gezondheidspreventie

Laat Nederland een van de landen zijn die vanaf nu erkend dat welvaartszieken en vergrijzing de kernoorzaken zijn van de huidige situatie waarin we ons bevinden, wat nog eens versterkt werd door jarenlange catastrofale beleidsvoering en een blind geloof in theoretische modellen die niets met de werkelijkheid van doen hebben. Dan kunnen we gaan werken aan een menswaardige behandeling van zieken en gezondheidspreventie ten behoeve van de gehele bevolking als geheel. Als mensen over de informatie beschikken wat ze onder een gezonde levensstandaard moeten verstaan, kunnen ze alleen en/of met elkaar ervoor zorgen dat ze zich (en hun gezin) gezond voeden, voldoende rust nemen, regelmaat en beweging in het leven organiseren, hun levenstandaard verhogen en toezien op voldoende sociale cohesie. 

Overheid verlengstuk van voedingsindustrie

Daarbij is het niet aan de overheid om te fungeren als verlengstuk van de voedingsindustrie die vegetarisme en veganisme loopt te pushen om haar winstmarges op te stuwen. Mensen zijn per definitie omnivoren (alleseters) en dus dient het een individuele keuze te blijven of mensen vlees willen minderen c.q. laten staan. Het kan niet zo zijn dat we door het blind achternalopen van de voedingsindustrie door de overheid straks in een nieuwe crisis belanden omdat mensen te weinig binnenkrijgen van bepaalde essentiële macro- en/of micronutriënten en van andere weer te veel. Zo’n van-de-regen-in-de-drup beleid is funest voor de volksgezondheid alsook welvaart van een samenleving. 

Overheid als hardleers instituut

Daarnaast zal de zorgcapaciteit moeten afgestemd worden op de behoeften van de vergrijzende bevolking. Het nog eens verplaatsen van 50 procent van de ziekenhuiszorg naar de buurt of bij mensen thuis tegen 2030, zoals te lezen valt onder vraag 367 in Kamerstuk 952797, is daarbij een utopie, gezien het aantal ligdagen op dit moment al maximaal is geminimaliseerd. Zeker als de overheid onvoldoende inzet op preventie en de bevolking blijft verzaken haar te informeren over een échte gezonde levensstijl, die dus niet is ingefluisterd door de markt. De overheid lijkt echter eerder een hardleers instituut, dat ervan uitgaat dat in 2040 33 procent van de bevolking gewoonweg 2 of meer chronische aandoeningen heeft en 20 procent zelfs drie of meer. Daardoor daalt het percentage naar verwachting licht naar 23 procent van de mensen met een chronische aandoening. Dit alles onder de excuusparaplu van bevolkingsgroei en vergrijzing. Alsof in het Japanse Okinawa, waar de meeste 100-jarigen ter wereld leven, overgewicht ook welig tiert?! Ze eten daar wel vis, hebben een gezonder leefpatroon en meer lichaamsbeweging, dat dan wel weer. Hoe komt het dat het daar wel mogelijk is, maar we hier gewoonweg mensen blijven verzieken?

Val dood!

In Nederland is er vooral te weinig gezondheid en daarmee is vergrijzing tot last verworden voor de samenleving. Het is tijd om deze realiteit onder ogen te zien door overheid én bevolking, zodat de huidige ontstane crisis zich nooit meer herhaalt. Als op basis van data van de World Health Organization blijkt dat de top-10 van meest voorkomende ziekten in hoge inkomenslanden als Nederland bol staat van chronische niet-overdraagbare aandoeningen in tegenstelling tot arme landen, dan is er nog een hele wereld aan (volks)gezondheid te winnen. Een wereld met veel minder chronische ziekten, waardoor we minder vatbaar zijn voor overdraagbare ziekten door virussen en bacteriën. Zo’n wereld waarin we werkgevers niet onnodig belasten met stijgende vermijdbare ziektekosten door verhoging van de pensioenleeftijd en een alsmaar onnodig afnemende gezondheid van mensen. Een samenleving waarin mensen weer in de zorg willen werken, in plaats van dat we het zorgpersoneel nu wegjagen door het nog hoger maken van de werkdruk die er al jaren is, door het gevoerde (corona)beleid. De puinhopen onder Rutte zijn compleet, waarbij De Jonge zich gewillig laat misbruiken als sloopkogel! Nu nog even een vaccinatieplicht in de zorg erdoorheen jagen en je weet dat de zorg compleet ontmanteld is?! Dan kunnen Ernst Kuipers en Diederik Gommers helemaal het land bij elkaar janken omdat ze het zo zwaar hebben. Maar wat voor beleidsvoering moet je ook verwachten van de overheid als blijkt dat ze haar data niet op orde heeft. Zo druk doende met het verdoezelen van haar eigen incompetentie dat ze zelf het overzicht niet meer heeft?! Dit gaat om 17,5 miljoen mensenlevens, waarom het kabinet en de Kamers geheel niet lijken te geven. De strekking van hun boodschap lijkt: val dood!

Kwantitatief samenzijn boven kwalitatief samenleven?

Daarbij moeten we ons ook de vraag willen durven stellen hoe ver we gaan in het onnodig oprekken van mensenlevens, waar alleen de farmaceutische industrie baat bij heeft. Sinds kindersterfte zo goed als uit de samenleving is gebannen, lijkt het erop dat we ook niet meer kunnen accepteren dat er een dag komt dat ieder van ons sterft, waarvan de meesten door ouderdom. Een panische angst hiervoor lijkt velen van ons zo gegrepen te hebben, dat we niet meer in staat zijn te genieten van alle dagen die we wél met elkaar hebben. Is dat wat we willen: kwantitatief samenzijn boven kwalitatief samenleven?

Massale vaccinatie, een onverantwoord risico!

Als je elk moment kan sterven omdat je de gemiddelde levensverwachting hebt bereikt wordt het persoonlijke gezondheidsrisico voor ouderen, zelfs bij een onveilig vaccin, niet gauw groter, omdat elke dag langer geleefd dan gemiddeld winst is. Echter het op grote schaal vaccineren van mensen die de gemiddelde levensverwachting (nog lang) niet bereikt hebben, met een vaccin dat zich nog niet heeft bewezen op de (middel)lange termijn en waardoor nu al bijwerkingen optreden bij een bepaalde groep jonge mensen, is compleet onverantwoord. Ze kunnen hierdoor levenskwaliteit verliezen, mogelijk levenslang, tot een vroege dood aan toe, waarbij de vaccinontwikkelaars zijn vrijgesteld van elke verantwoordelijkheid. Niet alleen wordt hiermee een onverantwoord individueel risico aangegaan, maar ook een niet uit te leggen volksgezondheidsrisico en daarmee mogelijke schade aan de samenleving tot ver in de toekomst door nog een grotere groep mensen die mogelijk chronisch ziek wordt ten gevolge van vaccinatie, waardoor ze niet langer kunnen bijdragen aan de samenleving. Wie gaat dan al deze mensen van zorg voorzien, als de zorgsector compleet is ingestort door overbelasting en er veel te weinig mensen resteren om het welvaartsniveau, waarmee we onder andere collectieve zorgkosten dekken, op peil te houden? 

Eed van Hippocrates

Als De Jonge zo graag vaccins wil verkopen, kan hij beter rechtstreeks voor Big Pharma gaan werken. Als minister van Volksgezondheid dien je te allen tijde de gezondheid van mensen voorop te zetten en is er dus geen plek voor eenheidsworst als oplossing. Iedereen is namelijk verschillend en heeft een andere gezondheidstoestand als uitgangspunt. Daarom moet maatwerk voorop staan in plaats van stigmatisering, discriminatie, uitsluiting en het ziek maken van mensen. Succesvol maatwerk ontstaat bij een evenwichtige cliëntenrelatie tussen arts en cliënt. Dergelijke relatie als overheid garanderen, vraagt om vertrouwen in en erkenning van de arts als deskundige en deregulering zodat artsen opnieuw kunnen garanderen dat ze de eed van Hippocrates, oftewel artseneed, die ze hebben afgelegd, kunnen nakomen. Het kan niet zo zijn dat doorgeslagen kostenbeheersing en fraudebestrijding tot gevolg heeft dat kwalitatieve gezondheidszorg niet langer is gegarandeerd.

Ondermijning van gezonde bevolkingsopbouw

Dit gaat niet om geld, maar om de gezondheid van miljoenen mensen, die ernstig geschaad is doordat de overheid al jaar en dag geen paal en perk stelt aan multinationals die een bedreiging zijn voor onze gezondheid, waardoor Nederland nu zit met een pandemie van welvaartsziekten die mensen tevens kwetsbaar maakt voor overdraagbare aandoeningen. Zo zitten we opgesloten in een doorgeslagen testsamenleving die uiterst lucratief is voor bedrijven die er geld aan verdienen, maar niks bijdraagt aan volksgezondheid, eerder de gezondheid van mensen ondermijnt. Daarnaast is er sprake van forse vergrijzing van mensen, doordat het steeds moeilijker wordt om rond te komen voor jongere generaties, waardoor ze ervoor kiezen om kinderloos te blijven. Maar ook de ongefundeerde klimaatangstporno die alleen vooral de winstmarges van de ‘duurzame’ sector hoog tegen de plinten doet opklotsen, gesteund door FossielvrijNL en vergelijkbare initiatieven, maar vooral klimaat en milieu meer schaden, zijn naast de woke en genderneutraliteit religie, funest voor een gezonde bevolkingsopbouw. Het compleet blindstaren van overheidsadviesorganen op modellen, die de werkelijkheid niet representeren, maakt het alleen maar erger. De bevolking lijkt opgescheept met instituten en politici die zo beroepsblind zijn door hun dagelijkse praktijk, waarbij ze alleen maar denken in problemen, dat ze het grotere geheel niet langer overzien. Afstand nemen en naar andere perspectieven luisteren zou wonderen kunnen doen, maar ze lijken zo overtuigd van hun eigen gelijk, dat de rest per definitie wordt weggezet als ondeskundig, wappie, corona-ontkenner enzovoorts. Dit gaat zover dat we nu al op de glijdende schaal zitten waarbij we mensen gaan demoniseren tot ‘viraal gevaar’. Hoe ver gaan Rutte en De Jonge nog, met steun van beide Kamers, in het vernietigen van de samenleving? 

Barre tijden

Minstens 520.000 levensjaren zijn al verloren gegaan door het gevoerde coronabeleid, vertelde voormalig CBS-directeur ad interim Ir. Jan van der Zanden in juli 2021 op basis van data die hij verkreeg naar aanleiding van een eerder ingediend WOB verzoek. Dit is niet de eerste keer dat de Nederlandse overheid de bevolking ondermijnt. In 99,9 procent van de tijd laat de overheid de bevolking in de kou staan, zoals in de toeslagenaffaire, het Groningse aardbevingsdossier, woningtekort, zorginfarct, pensioentekorten, daklozen, niet-passende Passend Onderwijs… verarming van de bevolking ten behoeve van subsidiëring van bedrijven en vermogenden in naam van klimaat… De overheid schaadt meer dan dat zij baat. En nu is ook al bijna een jaar bij wet geregeld dat zij de grondrechten van mensen met de voeten mag treden, terwijl haar jarenlange gevoerde beleid de hoofdoorzaak is van de huidige crisis, die de gezondheid van nog veel meer mensen ernstig zal bedreigen door een aankomende hyperinflatie, waardoor mensen geen geld genoeg meer hebben om straks te eten en zichzelf te voorzien in de andere basisbehoeften. De Nederlandse overheid heeft zichzelf gereduceerd tot sloophamer van de samenleving en het einde daarvan lijkt nog lang niet in zicht! 

Wees een beetje lief voor mekaar, ongeacht vaccinatiestatus of andere verschillen. Het worden nog barre tijden als de overheid op de huidige voet verdergaat.

Dag des oordeels

De Jonge kan wel blijven weglopen voor zijn verantwoordelijkheid als minister van Volksgezondheid en Rutte als eindverantwoordelijke, maar de dag nadert steeds meer dat de realiteit keihard zal terugklappen in hun gezicht. Is het eigen ‘ik’ zo belangrijk, dat je het daarbij op de koop neemt dat zoveel mensen beschadigd worden? Hoeveel geloofwaardigheid en aanzien denk je dan nog bij de bevolking over te houden? Juist De Jonge zou als CDA-er moeten weten dat dit godgeklaagd is!

Over de auteur

ing. Vicki Van Lommel

columnist, onderzoeks- en wetenschapsjournalist die onder andere schrijft over duurzaamheid, klimaat, energie, circulaire economie, politiek en samenleving. Founder freepeoplemedia.com